zondag 27 maart 2011

Nationale Slaapdag

Gisteren was het de zesde Nationale Slaapdag. Een mooi moment om stil te staan bij de zin en onzin van slaap. Iets waar ik wel even wat over moet zeggen want uit onderzoek blijkt dat ruim een kwart van de Nederlanders zich doorgaans slaperig voelt.

Slaperigheid is wat anders dan vermoeidheid, dufheid, futloosheid en gebrek aan energie. Het wordt veroorzaakt door slaaptekort, slaapstoornissen en slaapmiddelengebruik. Uit diverse internationale studies is gebleken dat personen met een aantoonbaar verstoorde slaap of slaapgebrek veel grotere kans lopen om betrokken te raken bij een verkeersongeval. In Amerikaanse studies is uitgerekend dat de kosten voor persoonlijk letsel, overlijden en materiële schade na ongevallen veroorzaakt door slaperigheid loopt in de miljarden Euro's.

Nu zou een oplossing voor dit alles wel zijn om honden achter het stuur te zetten. Alhoewel, wij slapen niet… wij rusten uit. De hele dag door als het even kan. Slaaptekort, wat is dat? Niet kunnen slapen, ik kan het me niet voorstellen? Slaapmiddelen, zijn die er wel voor honden? Ik heb ze in ieder geval niet nodig. Mijn bioritme past zich continu aan, ik was vanochtend gewoon op tijd wakker, ik heb vandaag geen mini-jetlag. Jullie blijkbaar in grote getale wel.

Heb ik nog een tip om de komende week door te komen? Ja, zelfs een paar die gebaseerd zijn op informatie van centra voor slaapstudies.

Maak het ’s avond lekker donker
Jammer van dat extra licht, maar zorg dat je er langzaam aan went. Dus vanavond nog gewone tijd de gordijnen dicht en dan elke avond een kwartiertje later. Ben je over een week gewend.

Mijd morgen de ochtendspits
Slaap lekker uit, vermijd de file en zeg dat het beter voor je bioritme is. Werkgevers hebben het steeds over life balance, kop deze lekker in.

Ontbijt op het terras/balkon
door jezelf al vroeg op de dag bloot te stellen felle licht van de ochtendzon bloot te stellen help je je biologische klok. En je hebt er morgen tijd voor! Je gaat toch pas na de files weg.

Vergeet de siësta deze week
Ik weet dat een middagdutje goed is voor je concentratie (daarover later meer) deze week alleen even niet. Je lijf heeft het al druk genoeg en het concentratieverlies door de zomertijd is stukken groter dan je kan opheffen met een siësta. Dus werk maar gewoon door. En ga wat eerder naar huis zodat je …

Sport voor vieren
Lekker sporten is altijd goed. Maar je lijf moet wel bijkomen van alle adrenaline en dat voordat je naar bed gaat. Iets eerder sporten is deze week goed voor je.


Catootje

zondag 20 maart 2011

Zwemmen

Vandaag las het vrouwtje mij het verhaal van een vriendin voor. Het ging over zwemmen. Een voorbeeld van hoe een Nederlands meisje in de USA opeens wel alleen het zwembad in ging.

Bij mij is het net zo. Van het weekend ben ik in het bad geweest en daar heb ik echt een onwijze hekel aan. Nat, schuim, afdrogen en daarna op een handdoek liggen. Wat is daar nou aan. Net als al die honden die voor de lol het water in gaan om een bal te halen. Ik haal geen bal en al helemaal niet uit het water. Behalve ...

okay, de eerste "behalve" is al Noor in de buurt is. Leuk meisje, 8 jaar en helemaal vrolijk als ik even door het water spetter. Is het warm genoeg en is zij in de buurt? Dan wil ik wel door de sloot spetteren. Aandacht is altijd leuk.

De andere is op vakantie in een ander land. De zee bij Norderney was best lekker en Ringkobingfjord in Denemarken al helemaal. Lekker door het water, spetteren, tot je pootje de grond niet meer voelen. Zwemmen is niet aan mij besteed, ik spatter wat, ik ren wat achter steentjes aan, maar ik zwem niet!

Dus bij deze wil ik even laten weten dat ik supertrots ben op Sanne. Sanne die in een bad zwemt waar haar pootjes niet bij de grond kunnen.

Go Sanne!


Catootje

zondag 13 maart 2011

Vrijheid van meningsuiting, ook voor honden!

Eerst dacht ik dat ik het niet goed gelezen had. Maar toen het vrouwtje thuis kwam en er ook over begon wist ik het zeker; het is slecht gesteld met de vrijheid van honden om zich te uiten. En om het allemaal nog droeviger te maken helpt de hondenbescherming, ja inderdaad een instantie die mij zou moeten beschermen, mee. Je zou er bijna van gaan janken. En dat mag nu juist niet.

Want in tijden waarin mensen onder het mom van vrijheid van meningsuiting steeds meer dingen zeggen die je eigenlijk niet wilt horen, krijgen wij honden een spreekverbod. Want zeg nou zelf dat is pas rustig, een hond die niet blaft!

Persoonlijk is blaffen de enige manier die ik ken om duidelijk te maken dat iets leuk, vervelend, grappig of te laat is. Ik blaf als het vrouwtje weg gaat omdat ik dan mee wil, ik blaf naar de vogels in de tuin omdat ik ook wil spelen, ik blaf naar die andere als ik denk dat die weg moet. Maar meestal blaf ik niet. Meestal lig ik lief stil op de bank, mijn kussen of in mijn mand te wachten op wat komen gaat.

In IJsselland hebben ze bedacht dat blaffende honden naar een therapeut moeten. Op zich niets mis mee, best fijn om op een divan te liggen en iemand te hebben die naar je luistert. Ze gaan het project zelfs uitbreiden, zodat ook ik in Haaglanden een kans krijg. Maar wat ik niet snap is waarom ze dit niet eerst op mensen getest hebben. Waar blijft de Partij voor de Dieren? Zou het geen oplossing zijn om politici die 'blaffen' ook verplicht in therapie te laten gaan?

Of is de hond van Moszkowicz daar minder blij mee?



Catootje

zondag 6 maart 2011

Scouting beter dan mediteren?

Het is winter. Voor mij betekent dat elke zaterdagmiddag alleen thuis zitten. Want het vrouwtje gaat naar scouting en ik mag niet mee. ’s-Zomers wel. Dan gaan we regelmatig lekker een weekend naar de Kaag. Waar ik heerlijk in de zon kan liggen, waar we soms een beetje gaan varen en waar er mooie grasveldjes zijn om rond te rennen.

Maar tot 1 april is de zaterdag bij scouting klusdag. Dan gaat ze weg, trekt daar een overal aan en krabt, schuurt en verft boten. En onderzoek van Leonard L. Martin, Ph.D. (een psycholoog uit Amerika) zegt dat dat niet alleen goed is voor de boten. Volgens zijn I-D compensation theory (1999), functioneren individuen optimaal als ze regelmatig betrouwbare feedback krijgen dat ze hun doel gaan halen. Dat ze op de goede weg zijn. En volgens mij voldoet een middag booronderhoud wel aan dat gegeven: om 15.30 weet je dat alles gekrabd en geschuurd is en om 17.00 staat dat stukje boot weer strak in de lak.

Het ene middagje per week appelleert aan haar oergevoel. Het geeft rust in haar hoofd. Ze hoeft niet te denken, maar kan lekker met haar handen werken en genieten van het resultaat. In een artikel in de psychologie magazine van deze maand (ik heb keurig geblaft toen die in de bus kwam), beweert Roos Vonk zelfs dat met je handen werken beter is dan mediteren.

Nu doet Roos ook voorstellen waar ik niet blij van wordt. Zo stelt ze voor de werkster de deur uit te doen. Hé, Roos. Dat is mijn tweewekelijkse boterhammetje, mijn extra aandacht, mijn ‘jaag-op-de-stofzuiger’-momentje. Maar gelukkig hoeft dat bij mij thuis niet: want mijn vrouwtje heeft scouting!


Catootje

zondag 27 februari 2011

Stop met 100 dingen tegelijk doen

Elke ochtend is het hetzelfde liedje: ze zet eerst koffie en drinkt die dan op terwijl we samen een rondje lopen. Het past natuurlijk wel in het beeld dat tegenwoordig alles zo snel gaat dat je heel veel dingen tegelijk moet doen. Ze strijkt tijdens het tv kijken, belt terwijl ze eten kookt en leest een boek in bad. Uit onderzoek van de Stanford University blijkt echter dat multitaskers veel minder efficiënt zijn dan mensen die zich op een ding tegelijk concentreren. Het menselijk brein kan zich namelijk maar op een ding tegelijk concentreren. Wie meerdere dingen tegelijk doet, geeft dus geen van die dingen echte aandacht. Het gevolg is dat het werk langer duurt dan zou hoeven en dat de kans op fouten aanzienlijk toeneemt. Op zich zie ik het probleem daarvan niet. Langer samen wandelen lijkt me juist een goed effect. De verkeerde afslag nemen versterkt dat effect en dat maakt me pas echt gelukkig.

Wat voor jullie mensen misschien lastiger is komt uit onderzoek van het Institute of Psychiatry van de University of London. Die hebben ontdekt dat 1000 dingen tegelijk doen slechter is voor je IQ dan wiet roken en even slecht als te weinig slapen. Je IQ daalt met tien punten. En daar ga ik dan weer last van hebben. Vergeten eten klaar te zetten, niet denken aan een extra lekker koekje, het zou zo maar kunnen dat het allemaal komt omdat jullie te veel tegelijk doen.
Daarom wat tips:
* Je mobiel kan ook uit als je met mij aan het wandelen bent. Dan kan je tenminste ballen/takken weggooien.
* Stel prioriteiten, eerst mijn eten en dan pas dat van jullie.
* Handel dingen op vaste momenten van de dag af. Twee keer per dag eten en wat vers water voor de hond.
* Laat kantoor op kantoor; thuis ben je er voor mij (en mijn collega huisdieren)
* Vier de successen, na een week denken aan mijn brokken kan je me ook een biefstuk geven.

En daarmee heb ik je IQ gered.


Catootje

zondag 20 februari 2011

Animal firm? 1 hond is genoeg!

Het blijft gek dat mensen steeds weer naar dieren kijken om hun eigen gedrag te beschrijven. Aan de ene kant snap ik het wel, wij praten niet terug en zullen een gemaakte analyse dus niet tegenspreken. Aan de andere kant begrijp ik niet dat ze steeds anders dieren zoeken. Waarom maken ze het zichzelf zo moeilijk? Waarom een hele Animal Firm? Eén hond is toch genoeg.

Om mijn punt duidelijk te maken zal ik de dieren uit Animal firm met mijzelf (een toch wel prototype hond) vergelijken.

1. Olifant vs Catootje
Wekelijks maak ik voor jullie deze column. Daarmee probeer ik jullie te laten zien hoe het kan (voorbeeldgedrag), een zetje in de goede richting te geven (coachend leiderschap), mijn visie bij zoveel mogelijk mensen bekend te krijgen (resultaatgerichtheid) en hoop ik dat er wat mee kan en dat je volgende week weer leest wat ik te melden heb (een sterke vertrouwensband). Zo toon ik keer op keer aan dat ik die goede eigenschappen die aan olifanten worden toegeschreven ook bezit. Had je net zo goed mij kunnen kiezen dus.

2. Afrikaanse wilde hond vs Catootje
Waarom zou je kiezen voor een Afrikaanse wilde hond, terwijl er duizenden huishonden zijn als ik. Ook zij, jullie trouwen bij je wonende viervoeters, zijn samenwerkingsgerichte en sociale dieren. Als er door onze baasjes niet wordt ingegrepen delen wij onze kennis met volgende generaties. The dog whisperer laat zien dat we in een roedel willen wonen, want wij stellen het groepsbelang boven het individuele belang. Als jij de roedel niet leid dan doen wij het wel.

3. Mieren vs Catootje
In onze roedel hebben we samenwerking. Iedereen kent zijn/haar plek, maar verder is het een open cultuur. In voor ons belangrijke processen (eten) werken we allemaal samen. We delen onze kennis op de meest effectieve manier. Niet alleen geven we elkaar geursporen om territorium af te bakenen, we zoeken ook de dialoog door te blaffen en te janken. Wat dat betreft zijn we zelfs efficiënter dan mieren, want wij zorgen dat ook onze omgeving weet dat we wat zeggen. Jullie horen onze geblaf en zien ons poep, toch?

4. Kraaien vs Catootje
Het zijn irritante beeste, kraaien. Volgens Animal firm zijn ze in het dagelijks leven voortdurend bezig met verbetering en vernieuwing. Dat heb ik nog nooit gezien! Een keer blaffen door de ruit heen en ze vliegen weer uit de tuin. Twee stappen in hun richting en ze vliegen op. Een lapje op een stok in een veld met groente en ze laten het met rust. Als kraaien innovatiekracht zouden bezitten, hadden ze allang wat bedacht tegen mij en mijn soortgenoten. Volgens mij zijn ze helemaal niet continu op zoek naar slimme manieren om problemen op te lossen. Nee, ik was het die de slimme oplossing had: blaffen door het raam heen.

5. Giraffen/struisvogels vs Catootje
Okay, ook ik heb liever zon dan regen. Wat dat betreft snap ik dat iemand eerder aan de savanne wil denken dan aan het grasveld om de hoek. Waarom je zebra's, gnoes, giraffen en struisvogels nodig hebt om een punt te maken over succesvol overlevingskansen vergroten is volgens mij te ver van je bed. Ook wij honden doen ons best onze diversiteit aan sterke eigenschappen te combineren. Natuurlijk denk je nu meteen aan de ruim 300 erkende hondenrassen. Maar onze topstukken wat betreft het combineren van sterke eigenschappen zijn de vuilnisbakkies. Niet kapot te krijgen, met veel, samenwerkend om uit elke vuilnisbak wat te eten te krijgen en niet uit te roeien.

En zo heb ik mijn punt gemaakt: één hond is beter dan 5 animals.


Catootje

zondag 13 februari 2011

"Volunteers do not necessary have the time, they just have the heart"(Elizabeth Andrew)

Het is misschien een gek idee, maar ook ik doe vrijwilligerswerk. Okay, ik heb er niet helemaal zelf voor gekozen. Maar regelmatig ga ik met mijn vrouwtje mee naar scouting en daar heb ik wel echt een taak.

Allereerst moet ik wel even zeggen dat al die scoutingtijd af gaat van mijn slaaptijd en dat is niet altijd fijn. Twintig jongens die je aandacht willen geven, die met je willen spelen, die je aaien, op schoot nemen, het is een vermoeiende zaak. En echt tijd om te slapen krijgen je niet, want er staat op zit altijd weer aan ander klaar. Sociaal als ik ben laat ik het allemaal toe. Ik ga naar ze toe, ren braaf achter ballen of stokken aan, maar verdom het om die dan naar ze terug te brengen. Ze kunnen zelf ook lopen en die stok-bal gewoon oppakken. Waarom zou ik dat moeten doen?

Aan de andere kant geef en krijg ik liefde. Als iemand het even niet ziet zitten is een lik over zijn neus (ze noemen het kusjes, waar ze dat vandaan halen?) genoeg om hem op te beuren. Als ik in de buurt kom valt er opeens een stukje chips, koek of ander lekkers. En als ze hun verhaal kwijt moeten luister ik, tenminste zolang ze mij aandacht geven.

Het is een tijdslurpende hobby, je bent er al snel een uur of tien per week mee bezig als hond zijnde. In de zomer zelfs meer. Dan ga ik mee op weekend. Braaf blijf ik aan boord van een van de boten tot iemand me oppakt om te knuffelen. Ik word uitgelaten door jongens die verder lopen dan het gebruikelijke blokje, krijg de kans om in het zonnetje tot rust te komen en na zo'n weekendje Kaag ben ik klaar voor een nieuwe week thuis op de bank. Die week heb ik hard nodig om uit te rusten. Scoutinghond zijn is zwaar.

Eigenlijk ben ik net al alle andere vrijwilligers bij het scoutingclubje van de baas: ik maak tijd om aandacht te geven, jongens een stapje verder te helpen en gewoon aandacht te geven. Ja, ik weet het. Ik hoef daarna niet 50 uur te werken, kan helemaal tot rust komen tot het volgende moment van spelen en aandacht geven. Dat is dan weer het voordeel van hond zijn.

Stiekem heb ik wel bewondering voor mijn vrouwtje en haar medestafleden. Werk, studie en scouting is een combinatie die tijd voor jezelf in het gedrang laat komen. Toch doen ze het, week in week uit. Als iedereen zoveel liefde zou geven aan een ander zorg de wereld er vast leuker uit.

Ga snel weer uitrusten, zaterdag mag ik weer aan de bak.


Catootje