Maandag samen naar de dierenarts. Ik moet namelijk voor onze vakantie samen een verklaring hebben dat ik Zweden in mag. Dat is gelukt, nu alleen nog in Kopenhage het laatste stempel halen en dan mag ik daar ook aan land.
Dinsdag had ze scouting en was ik dus alleen thuis. Hebben ze alvast tuinonderhoud gedaan, had ik natuurlijk best kunnen helpen met het uitgraven van plantjes. Daar ben ik heel goed in.
Woensdag ging ze boodschappen doen bij de Makro. Eten halen voor kamp. En wat denk je... mij wel de hele avond alleen laten en geen lekker stukje vlees voor me meenemen. Echt, ik heb een hondenleven.
Donderdag verteld ze de ouders van de welpen dat die jongens ook gaan kamperen in Nieuwkoop. Waarom mogen zij wel mee en ik niet? Ik ben toch een heel lief hondemeisje.
Vrijdag had ze tentamen, okay dan begrijp ik dat ik alleen moet blijven. Gister heeft ze thuis dingen zitten doen voor kamp of vakantie en is ze een paar uur op het Piusplein geweest om kisten in te pakken. Daar wil ik niet eens bij helpen.
Gelukkig voelt ze zich zo schuldig dat ze voor mij een nieuw reddingsvest gekocht heeft. Dit jaar geen gewoon oranje vest met in strass "gucci" op de zijkant. Nee, ik heb eindelijk een vest dat bij me past. Roze en stoer. Kijk maar:
Ik denk dat het helemaal bij me past.
Catootje
