8-8 Watersporteiland Ossehoek

Vanochtend heb ik even heel duidelijk gemaakt dat ik niet meer in Herkingen wilde blijven. Gewoon 4 pootjes in de remmen bij het uitlopen van de haven was wel voldoende denk ik. Liepen we daarna het kleine rondje, snel retour naar de boot. Of het geholpen had wist ik niet meteen, er moest eerst gegeten worden. Maar na de koffie werd het snel duidelijk: we gingen inderdaad weg.

Moest ik bij het uitvaren beneden blijven. Helemaal ongezellig alleen. Ik heb mijn meest harde wolvenhuil in de strijd gegooid en dat heel lang volgehouden. Mocht ook ik uiteindelijk de wind door mijn haren voelen. Dat is toch het echte varen, als je de wind door je haren voelt gaan met je snuit recht in de wind. Later ben ik er bij gaan liggen, maar ons koersje was zo dat ook toen ik de wind nog kon voelen.

Zijn we helemaal naar de andere kant van de Grevelingen gegaan. We liggen nu aan Watersporteiland Ossehoek. Vlakbij Port Zelande en de Brouwersdam. Dat is een eiland dat ze speciaal gemaakt hebben voor de watersporters om de echte natuurgebieden te ontzien. Maar geloof me, er zijn gewoon heel veel bomen en struiken met duindoorn. Het ziet er gewoon uit als natuur.

Is Philip vanmiddag gaan surfen en suppen, terwijl vrouwtje en ik aan boord bleven. Vanavond zijn we alledrie op het eiland een rondje gaan lopen. Philip en ik verder dan vrouwtje, maar wij hebben dan ook gezonde pootjes.

Morgen gaat het regenen, zeggen ze. En overmorgen heel hard waaien. Wij blijven lekker hier liggen, in de beschutting van het eiland met uitzicht op open water. Liggen we mooi eerste rij. Ik zal vrouwtje blaffen foto's te maken, dan kan ik die delen. Tot morgen,

Meike

7-8 Herkingen

Wat ben ik blij dat mijn vriendjes en vriendinnetje gister zijn geweest, vandaag waaide het heel hard en was het koud. Dan hadden we nooit leuk kunnen spelen. Ja, samen spelen. Dat hebben we gisteren ook gedaan. Lars en Isis hebben me geleerd om met de bal te spelen, dus nu ren ik af en toe door de boot achter mijn bal aan. Grappig om te zien, volgens vrouwtje.

Had ik dus alle tijd voor vandaag. Het waaide namelijk steeds harder dan de apps zeiden en dus besloten ze rond 11.30 uur dat ze gewoon nog een dagje gingen blijven hier. Als het heel hard waait kan vrouwtje namelijk niet zo goed uit de (gips)benen, dus dan moet Philip alles alleen doen. En dat is niet echt het vakantie-gevoel.

Gingen ze alleen vanmiddag opeens rare dingen doen. Ik weet niet eens meer hoe het kwam, volgens mij was het omdat vrouwtje een kopje soep wilde, maar opeens gingen ze allemaal spullen uit de bank halen. Kon ik nog net op een hoekje liggen, maar stond de hele tafel vol met zakje en bakjes, blikjes en pakjes. Hebben ze alles schoongemaakt, gekeken wat er echt deze vakantie op moest, spullen weggegooid en daarna alles weer in de (nu veel legere bank) teruggezet. Als ik het zo opschrijf duurt het niet zo lang, maar ze zijn er echt wel een paar uur mee bezig geweest. Zei vrouwtje dat het eigenlijk een klusje voor "als het regent" was, begon het prompt hard te regenen.

Ze waren voor 16 uur klaar, dat weet ik omdat toen Philips alarm ging voor een Cup-a-soup-moment. Gaan we nog veel meer horen deze vakantie, dat alarm.

Maar goed, de soep was net op toen er bij de boot naast ons iets gebeurde dat onze aandacht trok. Wat er was gebeurd was niet meteen duidelijk, maar dat er iets in het water lag wel. Kwam de meneer eerst in zijn snorkelset en later met een kleine fles perslucht naar buiten. Is Philip heel stoer gaan vragen of hij kon helpen met duiken. Nou dat wilde ze wel, meneer zijn bril lag in het water.

Heeft Philip zijn duikspullen, die net weer droog in de tas zaten, aangedaan en is hij gaan helpen. Hij zag er onwijs stoer en professioneel uit met een heel duikpak, een grote fles perslucht en een zaklamp. Is hij steeds naar beneden gegaan om te zoeken. Hij vertelde later dat het heel donker was beneden en dat je als je je arm uitstak niet eens je hand kon zien. Heeft hij nog wel 18 minuten gezocht, maar helaas niets kunnen vinden. Gelukkig waait het nog steeds hard en zijn zijn duikspulen nu al weer bijna droog. Kan hij morgen gewoon weer het water in ;-)

Vanavond tijdens het eten kwam de betreffende buurman vragen of vrouwtje en Philip vanavond koffie kwamen drinken. Dat zijn ze gaan doen. Lieten ze mij zomaar alleen op de Overstag, met een botje maar toch. Vertelde vrouwtje dat dat die mensen in Voorschoten wonen, vlak bij de ijsbaan. En dat hun boot normaal gesproken in Hellevoet ligt. Hebben ze dus en 2 kopjes koffie gedronken en een frisje en wat lekkers gesnoept, terwijl ik maar 1 botje heb gekregen.

Je snapt dat ik geen zin had om te doen wat zij willen, als ze me zo in de steek laten. Dus toen Philip wilde gaan lopen, ben ik uitgebreid overal gaan snuffelen. Eerst vandaag 'mijn' bank verkleinen, dan me in de steek laten en dan verwachten dat ik meewerk. Een kooiker is niet gek.

Ga zo lekker uitgebreid op vrouwtjes bed liggen, heel veel plek innemen. Dan snapt ze misschien hoe het voelt als iemand de plek waar jij ligt heel klein maakt. Ik laat morgen weten hoe dat ging.

Meike

6-8 Mosselbank eilandjes

Ik ben een beetje moe, ik wilde net niet eens met Philip een rondje lopen. Dat komt omdat we vandaag visite hadden. Mijn vriendinnetje Isis en mijn vriendjes Lars en Gijs kwamen met hun papa en mama een dagje mee varen.

Ze waren er om een uur of twaalf. Hebben ze eerst iets gedronken en een Zeeuwse Bolus gegeten. Heel flauw, ik mocht niet eens een hapje. Daarna gingen we naar een eilandje varen. Ze hebben hier een soort Marrekrite en daar had vrouwtje een weekkaart voor gehaald. Tussen Herkingen en Bruinisse liggen de eilandjes Mosselbank en daar zouden we een middag aan een van de steigers gaan liggen.

Vrouwtje mocht wegvaren, daarna mocht eerst Lars

  toen Gijs

en tot slot Isis sturen. Bij het eilandje hebben we aangelegd aan het einde van een steiger, konden ze later van de boot afspringen.

Isis mocht suppen en dat kan ze dus al echt heel goed. Ze ging helemaal alleen en de sup zat niet aan de boot vast. Later gingen Lars en Gijs met haar mee. Mochten ze achterop het supboard liggen. Bleef Isis ook de hele tijd gewoon doorvaren. Stoer he. Daarna ging ze met Philip samen snorkelen. Hebben ze krabbetjes en kwalletjes en visjes gezien.

Lars kon echt heel hard in het water springen, kwamen er heel veel spetters. Hij mocht ook op het supboard, alleen zat het toen aan de boot vast. Kon hij gewoon aan het touw trekken als hij terug wilde. Hij ging ook nog heel ver over de grote stenen lopen. Dat was wel een beetje gevaarlijk, ik zou het niet durven. Lars wel en hij keek heel goed uit. Had hij wel een beetje bloed toen hij terug kwam, maar dat is niet erg.

Gijs ging heel lang gezellig bij ons blijven. Maar later liet hij zien dat hij met zijn reddingvest aan ook heel goed in het water kan springen en dat hij al wel een beetje kan zwemmen. Je kan zien dat hij al een "Eendje" heeft bij zwemles. En dat vind ik als Kooiker dan weer extra leuk.

Frank en Philip gingen ook zwemmen. Philip ging zelfs heel ver suppen, helemaal om het eilandje heen. Vrouwtje moest aan boord blijven. Suus heeft een klein stukje gesupt en verder ging ze samen met vrouwtje naar iedereen kijken.

Ik vond het allemaal wel een beetje druk. Lars kan mij al wel de trap optillen, dus ik ben wel regelmatig boven geweest. Toch ging ik dan elke keer gewoon zelf weer naar beneden en op vrouwtjes bed liggen. Kwamen ze allemaal kusjes, knuffels en kriebels aan me brengen. Daarvoor hoef je dus helemaal niet boven te zijn.

Aan het eind van de middag was het even heel stil. Waren alle Valkjes aan het krabbetjes vangen met een knijper en een plakje spek. Toen de krabbetjes daar genoeg van hadden en het spek op was zijn we weer naar de haven gevaren. Nu mocht Gijs eerst en toen Lars en toen Frank, Philip heeft weer netjes achteruit aangelegd.

Gelukkig gingen ze niet meteen weg, kon ik nog even met Lars en Frank gaan lopen. Toen de mensen patatjes gingen eten moest ik beneden blijven. Heb ik eerst nog even gepiept, maar daar reageerde ze niet op. Ben ik maar weer op bed gaan liggen.

Nu is het heel stil en ben ik heel moe. Dus ga ik lekker slapen.
Truste,

Meike

5-8 Herkingen

Vannacht werd ik 2 keer wakker. Eerst door de regen, maar daar zei vrouwtje van dat die buiten zou blijven. En daarna van Philip, maar die zei zelf dat ik nog maar even moest gaan slapen. Dus heb ik braaf gewacht tot hij vroeg of ik mee ging. Natuurlijk, ik stond er meteen helemaal klaar voor,

Het wegvaren ging een beetje raar. Eerst gingen we weg en toen gingen we meteen aanleggen. En na een klein tijdje gingen we weer weg. Bleek dat we de vuilwatertank even leeg moesten laten pompen. Dat is een soort hondenpoep zakje voor mensen en dus moet je het netjes opruimen.

Eenmaal op de Grevelingen werd er snel een zeil gezet en ging de motor uit. Klom ik bij vrouwtje op schoot om goed rond te kunnen kijken. Was maar goed ook. Vanaf de grond had ik mooi die zeehond gemist. De met zijn neus boven water bij ons in de buurt zwom en die later nog echt even naar ons keek (of was dat een ander. Ik weet het niet, zo waren allebei gewoon donkergrijs). Ze heten wel zeeHOND, maar volgens vrouwtje houden ze niet van botjes. Wel van visjes, nou ... die vind ik ook lekker hoor.

Zijn we helemaal zeilend naar de andere kant van de Grevelingen gegaan. Ging heel goed, als ze zeilen hebben ze ook tijd voor kriebelen. Alleen het laatste stukje, toen ze gingen aanleggen, moest ik weer even naar binnen. Daarna kon ik naar buiten, want ik kan heel netjes op de boot blijven.

Nu liggen we in Herkingen en daar gaan we twee nachtjes slapen. Je kan helemaal naar het havenhoofd lopen, dat heb ik samen met Philip gedaan. En er wonen grote honden, maar die zitten achter een hek en zijn dus niet eng. Komt helemaal goed hier dus.

Morgen visite, heb ik zoveel zin in.

Meike

4-8 Scharendijk

Na een week aan boord heb ik het begrepen. Mensen willen niet wakker worden zodra de zon schijnt. Dus vandaag heb ik ze tot iets voor 9 uur laten slapen. Ben ik daarna gelukkig wel meteen een stukje met Philip gaan lopen.

Na de koffie gingen we varen. Daar was dit keer iets raars mee. Opeens hoorde ik de motor niet meer, maar we lagen ook niet stil. Flapperde er een groot wit ding voor bij de boot. Dat bleek de genua. Ik moest gewoon aan mijn tuigje blijven, kon blijven liggen en wiegde dus vanaf in slaap.

Tot ik Philip opeens met mensen hoorde praten die ik helemaal niet zag. Was het via de zender aan hij praten. Wel raar hoor. Het leek wel zoiets als een telefoon, maar dan dat iedereen elkaar kan horen. Ondertussen was vrouwtje die Genua aan het weghalen, want we waren er al.

Nu liggen we in de haven van Scharendijke. Aan de overkant van de dijk (haven uit en de tegenoverliggende trap op) is een duikstek. Is Philip vanmiddag weer onderwater naar kreeftjes, krabbetjes en visjes gaan kijken. Waren alle spullen die net droog waren weer nat ;-) Vrouwtje en ik zijn lekker aan boord gebleven. Allebei een luxe kussen, ons maak je niet gek.

Het kleine meisje (4 jaar denk ik) verderop ook niet trouwens. Ze had een treuzeltechniek en die werkte. Drie keer plassen, opa en oma gedag zeggen, mee met papa de afwas doen. En maar kwebbelen. Het is dat ik van vrouwtje de boot niet af mag, maar ik had graag met haar meegelopen.

Net nog gaan wandelen met Philip. Heel ver weer. Bijna tot aan de echte zee. Ik moest wel heel dicht bij hem blijven en mocht niet eens overal (bij elke auto, grasspriet of steen) snuffelen.

Morgen gaan we naar de andere kant van de Grevelingen, want dinsdag krijgen we bezoek. Wie? Dat verklap ik nog niet.

Meike

3-8 Brouwershaven

Vandaag ging Philip heel rare dingen doen. Hij ging namelijk zomaar helemaal met zijn koppie onder in het water. Kwam vanochtend Rob hem ophalen, want ze gingen blijkbaar samen. Is wel heel bijzonder denk ik. Hij nam een heel grote tas met spullen mee, een kleine tas die heel zwaar was en een grote witte cilinderfles.

Ik hou niet van water, dus ik ben bij vrouwtje gebleven. Die ging gewoon op de bank zitten en computeren. Ze moest werken, maar dat kan ze dus ook met 1 hand zodat die andere hand mij kan kriebelen. Zelfs Bart bellen kan zonder dat ik merk dat het knuffelen minder wordt. Wat is ze knap he, mijn vrouwtje.

In de middag ging de zon schijnen en kwam Philip terug. Hij was gaan duiken bij Den Osse. Dan moet je dus een heel zwart pak aan en handschoenen en flippers aan je voeten. En dan ook nog een bril op en perslucht mee. Pfff, dat lijkt mij dus heel zwaar. Hij was vandaag gewoon twee keer 'naar beneden' geweest en gaat later deze vakantie nog een keer.

In de zon tussen de drogende duikspullen buiten gezeten. Niet zo heel veel gedaan dus. Botje gegeten terwijl de mensen shoarma aten. Bijna een uur met Philip gaan lopen vanavond en geprobeert contact te krijgen met de teckels op de boot tegenover ons. Nu ga ik zo maar weer slapen. Morgen gaan we weer varen, op naar nieuwe avonturen.

Meike

2-8 Brouwershaven

Een dag voor "eerste keren".

Na het gebruikelijke ochtendritueel en een kopje koffie binnen omdat het regende, zag ik opeens de overbuurman (de baas van Boef) over de steiger naar de boot van de havenmeester rennen. Dus ik gezorgd dat we buiten gingen zitten, want daar wilde ik natuurlijk het mijne van weten. Bleek dat er iemand van een boot gevallen was en die gingen ze redden. Gelukkig lag ze niet in het water, maar op de steiger. Dat scheelde, maar er was toch een ambulance nodig omdat ze last van haar rug had. Wel spannend om voor het eerst zo'n reddingsakie te zien starten.

Nu iedereen weer terug was en we toch niets konden doen, gingen we weg. Het waaide heel hard, dus ik ben eerst in de hondenkooi op haar naar vrouwtje ruikende slaapzak gaan liggen. Maar eenmaal op de Grevelingen was dat dus heel ongezellig. Ben ik gaan piepen en toen mocht ik later in de kuip. Kon ik mooi naar de golven kijken en wat slapen.

In Brouwershaven moest ik bij het aanleggen naar binnen. Ik liep in de weg, zeiden ze. Nou, ik was tenminste in de buurt om wat te doen. De nieuwe overbuurman zat rustig op zijn boot, stak geen hand uit en zei alleen tegen Philip dat hij het goed gedaan had. Ik vond onze oude overbuurman leuker.

Eind van de middag kwamen Wim en Christien op bezoek. Wim is een collega van Philip. Ik vind het leuke mensen, want ik kreeg heel veel knuffels en kriebels en aandacht van ze. Ik mocht zelfs mee naar het restaurant waar ze gingen eten. Dat duurde alleen wel een beetje lang. Ik had mijn botje al lang op toen zij nog een ijsje gingen eten. Piepen hielp niet, dus ik ben maar knuffels gaan halen.

Net met Philip nog een stukje aan lopen. Mocht ik zomaar bedenken waar we heen zouden gaan. Zie je wel, ik wordt echt een grote hond.

Meike