6-8: niet alleen / Borkum

Vanochtend was het wel een beetje raar bij het wakker worden. Lag vrouwtje op de bank naast me en zaten de deuren van de hondenkooien dicht. Bleek dat het beter voor de enkel van vrouwtje was een nachtje op de bank te slapen, waardoor Noor en Tijn allebei een eigen kooi hadden. Lagen ze lekker rustig, tot Philip de deur opendeed en ze wakker maakte.

Daarna ontbijt, rondje lopen en daarna heeft Philip nog even verder geklust. Maar ... het was een "even laten bezinken"-probleem. Hebben ze gewoon hun spullen gepakt. Bleef ik met vrouwtje achter op de Overstag. Gingen zij met z'n drieen op stap. Ik heb heel lief naar Noor geblaft of zij hun avonturen op zou willen schrijven. Dat heeft ze gedaan, dus dat lezen jullie hieronder.

===

Vandaag zijn Philip, Tijn en ik de stad gaan verkennen. We zeiden gedag tegen tante Marieke en Cato en zijn naar het o zo leuke, oude, touristische treintje gelopen, die op 200 meter afstand van de haven was. We moesten een halfuurtje wachten, maar uiteindelijk kwam het treintje aanrijden en konden we in een wagon stappen. De wagonnetjes hadden allemaal andere kleuren en ik koos de blauwe, dus gingen we in de blauwe zitten. Het treintje begon te rijden en wij konden beginnen met genieten van het uitzicht.

Na ongeveer een kwartiertje gereden te hebben stapten we uit en gingen we op verkenning. Philip had de vuurtoren al laten zien en wilde die met ons beklimmen, dus gingen we direct naar de vuurtoren! Eenmaal boven (ongeveer 300 treden, Tijn heeft geteld) hadden we een prachtig uitzicht over heel Borkum. We liepen twee keer rond, Philip maakte wat foto's en we bedachten waar we later op de dag wilden gaan liggen op het strand. Toen was het alweer tijd voor de terugweg, dat ging gelukkig wat makkelijker! Weer beneden aangekomen was het tijd voor de souverniertjesjacht. Philip wilde een nieuwe pet, tante Marieke wilde een nieuwe sjaal voor om d'r hoed en Philip en tante Marieke wilden nog likeur en lekkere snoepjes. Nadat we een tijdje door de straten hadden gewandeld kwamen we een leuk souvenierwinkeltje tegen waar ze een mooie sjaal voor tante Marieke hadden. In the pocket! Ik zag in datzelfde winkeltje nog hele leuke enkelbandjes voor mij en een vriendin van me, dus die hebben we ook gelijk meegenomen. Nu alleen nog de pet, de drank en de snoepjes!

Van al dat zoeken en lopen hadden we ook wel weer trek gekregen, dus zochten we de eerste de beste bakker op en hebben we in een parkje lekker broodjes gegeten. Toen was het tijd om naar het strand te gaan! Via de boulevard zijn we naar het strand gelopen en hebben we een mooie pet gevonden voor Philip. Hij haalde een geintje met ons uit om er drie te kopen (en ik trapte er zelfs nog in) maar toen we ze hadden gekocht kregen Tijn en ik allebei een mooie Borkumpet. Hadden we alledrie dezelfde pet! We zijn naar het strand gelopen, hebben onze handdoeken neergelegd en zijn lekkker twee uurtjes op het strand geweest.

Toen we alledrie vonden dat het strand wel mooi was geweest hebben we alles weer opgeruimd en zijn we naar de laatste twee souvenirtjes gaan zoeken! Die waren eigenlijk wel wat makkelijker want Philip wist al waar we ze moesten kopen. Op weg naar de souvernierwinkel hebben we nog even een milkshake gehaald. Lekker, voor de verkoeling. 10 meter verder was het winkeltje waar ze de likeur en de snoepjes van tante Marieke en Philip hadden. Twee in een, da's mooi. Toen zijn we nog even snel langs de supermarkt gegaan om eten voor vanavond te halen en toen we terug kwamen stond het treintje al voor ons klaar. Konden we dus gelijk instappen. Nu mocht Tijn de wagon kiezen en koos de roze, dus gingen we in de roze zitten. Niet veel later waren we weer in de haven. Het was een geslaagd dagje.

===

Ik was wel blij toen ze weer terug waren hoor. De hele dag een beetje slapen in de boot is ook niet alles. Nu ging Tijn een stukje met me lopen, maakte Philip de boot weer helemaal in orde en daarna kwamen ze gezellig binnen bij me zitten. Noor en Tijn met een puzzelboekje, Philip ging koken (Tijn heeft geholpen met de sla en vrouwtje heeft aardappels geschild). Na het eten en de koffie ging ik heel lang lopen met Philip en Tijn, terwijl Noor haar stukje schreef en vrouwtje naar de douche heen en weer hobbelde. 

Nu gaan ze chippies eten. Dus ik stop snel met schrijven, want als ik bij Philip ga zitten krijg ik misschien ook wel een stukje.

Groetjes van Noor en een pootje van 

Catootje

5-8: stukje zonder titel / Borkum

Mijn idee was om dit stukje de titel " meisjes varen" te geven. Maar dat mocht niet van vrouwtje. De jongens kunnen er niets aan doen zegt ze en ik mag ze er niet mee plagen. Maar omdat ik echt niets beters weet, dan maar geen titel.

Om 7 uur schalde Jochem Myjer door de speakers dat we wakker moesten worden. Nou was ik dat al, maar toch. Het is fijn te weten dat de mensen ook wakker gaan worden. En hij zegt zo fijn nog even wat je allemaal moet doen. Al was douchen geen goed plan. 

Na het ontbijt koers gezet naar de sluis. Daar eerst in de sluis liggen wachten tot de veerboot naar Schier wegging, daarna ging de sluis schutten. Op  het zilte water van de Waddenzee meteen koers gezet naar de Noordzee. Mocht Noor sturen. De golven waren wel hoog en ik vond het wel een beetje eng. Dus heeft Philip me op de slaapzak van vrouwtje gelegd. 

Op zee gingen de zeilen omhoog en de motor uit. De jongens bedachten dat ze de haai die bij Texel en Terschelling is gezien zouden kunnen lokken door de vissen eten te geven. Vonden de meisjes niet zo'n goed idee, dus hebben vrouwtje en Noor ze naar binnen gestuurd. Hebben ze daar de rest van de reis lief liggen slapen.

Heb ik ook mijn oogjes even dichtgedaan, met de meisjes aan het roer zou het allemaal wel goedkomen. En dat klopte. Noor zette met gemak een vlaggelijntje vast, samen haalde ze het grootzeil binnen dat in de weg zat op de nieuwe ruime windse koers en bespraken ze hoe het beste de tonnenlijn van de Westereems te nemen. Vlak voor de haven kwam eerst Philip en iets later ook Tijn naar buiten. Was iedereen weer aan dek toen we Borkum binnenvoeren.

Het aanleggen was daarna nog wel een dingetje. Met teamwork hadden ze de Overstag net netjes vastgelegd, toen bleek dat ze op de plek van de kleine Pilot boot lag. Dus losgooien en naar de overkant. Maar daar had de boot geen zin in. Ze verdomde het om het gas eraf te doen. Achteruit gas geven leverende een gangtje vooruit op. Philip aan het roer, vrouwtje op de punt en met hulp van de boegschroef als rem aan de lagerwal gekomen. Daar ving de havenmeester de landvast en zo lagen we dan toch aan de wal. 

Philip is aan het klussen geweest en heeft het euvel bijna gerepareerd. Morgen moet hij nog een beetje verder frobelen, maar dan zou het allemaal weer moeten werken. Gelukkig gebeurde het in deze haven met veel ruimte en gelukkig zouden we hier toch al een dagje langer blijven. Gaan ze morgen naar stad en strand, mag ik met vrouwtje op de boot passen. Gezellig!

Catootje

4-8: suppen / Lauwersoog

Vanochtend was ik lekker op tijd wakker. Ik had zo'n zin in deze dag. Maar heen en weer trippelen werkte niet, dus ben ik nog maar even gaan slapen. Uiteindelijk mocht ik opstaan, brokjes eten, met het vrouwtje een eindje lopen en toen buiten wachten. Hoorde ik opeens bekende stemmen en was ons bezoek gearriveerd.

Hebben ze eerst koffie gedronken met snippertjes erbij. Mocht ik niet eens ook een hapje. Ben ik maar binnen op mijn matje gaan liggen. Was ook wel zo rustig. Nadat er diesel was ingenomen mocht Noor ons het Lauwersmeer op varen. Zijn we bijna op hetzelfde plekje als gisteren voor anker gaan liggen.

Mochten Noor en Tijn met Philip mee om te leren surfen. Was wel knap hoor. Als ze in het water vielen, dan klommen ze er gewoon weer uit om het opnieuw te proberen. Vonden ze het niet eens erg om nat te worden. Konden ze best redelijk dat surfen, voor een eerste keer. Wilco ging ook nog even en die kon het ook nog steeds (het was 23 jaar geleden voor het laatst).

Later ging Noor het heel stoer helemaal zelf proberen. Was ze heel ver weg gevaren, is Wilco naar haar toegezwommen. Heeft hij terug gesurft en hebben een jongen en meisje in een rubberboot Noor terug gebracht. Kijk, dat snap ik dan weer wel. Dat je rustig bij een ander in de boot gaat zitten.

In de middag gingen ze ook nog suppen. Mocht ik ook even mee met Noor. Vinden jullie niet dat we stoer op de foto staan?

Vanavond hebben de mensen patatjes gegeten en ik brokjes ;-( Toen Wilco en Janneke naar huis gingen zijn Noor en Tijn olv vrouwtje nog gaan oefenen met landvast gooien, heeft Philip de boot zeeklaar gemaakt en heb ik in de gaten gehouden dat er geen eten op de grond viel ergens. Daarna heb ik lekker een eind gelopen met Noor en Tijn, dat was echt chill.

Nu is iedereen gedouched en hangen we allemaal een beetje voor het slapen gaan. Morgen vroeg op, gaan we de zee op en om het tij mee te hebben moeten we om 8.30 wegvaren. Geen probleem, ik trippel iedereen wel wakker.

Catootje

3-8: spelevaren / Lauwersoog

Na een rustige nacht mocht ik heel vroeg al met Philip mee om te plassen, ze waren namelijk bang dat ik in de boot zo plassen omdat ik gisteren zoveel water heb gedronken. Kan me er niets van herinneren.

Maar vanochtend dus op tijd op en stipt 9.00 uur losgegooid om door de brug te gaan. We waren niet de enige, de boot voor ons en die achter ons gingen ook mee en tussen de twee bruggen sloten zich nog een hele verzameling motorboten aan. Die deden na de tweede brug een wedtrijd " wie kan het hardste wegvaren met een koude motor", waardoor wij in een rookgordijn belandde. Maar ... daardoor waren zij wel snel uit het zicht en konden wij verder genieten.

In Dokkum raakte we nog een aantal andere schepen uit ons kleine convooi kwijt en toen waren we met 2 over. Een motorboot en wij. Die motorboot ging steeds veel gas geven en dat vonden wij wel handig. Hoefde wij haast niet te wachten voor de brug. Bij de sluis naar het Lauwersmeer bleek dat meneer en mevrouw Motorboot niet uit NL kwamen en dat mevrouw een beetje bang is aan boord. Eerst lukte het ze voor de sluis niet om normaal op de wachtsteiger af te meren en toen lukte dat afmeren in de sluis weer niet. Zat mevrouw gewoon daarna bibberend en heel diep ademhalend op het voordek met een landvast in haar hand.

Het Lauwersmeer is echt een super mooi stukje Nederland. Veel vogels, veel rust, mooie natuur. Kalm varend gingen wij richting de dijk. Netjes tussen de tonnen, maar zelfs daar is het soms te ondiep bleek. Gelukkig was afdraaien en gas geven genoeg om onze weg te vervolgen. Zijn we de haven een klein stukje voorbij gevaren en hebben we de Overstag voor anker gelegd. Kon Philip de SUP oppompen en daarna surfen en suppen. Had vrouwtje ondertussen uitzicht op de koeien die verkoeling zochten door met hun poten in het water te gaan staan. Rare beesten.

We liggen nu op een superplekje in de haven, naast de kraan. Eerst lagen we ergens anders, maar daar kon vrouwtje niet van boord (wij dachten vooraf van wel). Is Philip het aan de havenmeester gaan vragen, mochten we voor 2 nachtjes op dit superplekkie liggen. Kan vrouwtje gewoon van boord en, nog belangrijker, er is maar een klein beetje steiger en het gras is aan de overkant.

En ja, 2 nachtjes. Want morgen komen Janneke, Wilco, Noor en Tijn. Janneke en Wilco blijven een dagje, Noor en Tijn gaan daarna met ons mee. Gezellig, nog meer aandacht.

Catootje

2-8: rare beesten / Burdaard

Het was vannacht heel donker in Stavoren, ik heb dus heerlijk geslapen. Werd wakker van de zon die meteen goed aan het schijnen was. Na een bakje brokjes, wat slokken water, een rondje over het gras en een bakje koffie aan dek, zijn we vertrokken. 44 Nautische mijlen hebben we vandaag gevaren. Om een indruk te geven, dat is 75-80 km / van links op hokje 38 naar helemaal bovenin hokje 49 van de foto. Van 9.45 uur tot 19.55 uur gevaren, maar over die eindtijd later meer.

Via Heeg, Sneek en Grouw naar Leeuwarden. Onderweg kwam er even een kraai op de achterstag zitten, die heeft Philip snel weggejaagd. We vonden het leuker om naar de ooievaars / koeien / ganzen/ levende shoarma (= lammetjes) / geitjes en zwanen te kijken. Nou ja, "we".. ik moet eigenlijk zeggen "ze". Ik ben gewoon weer lekker binnen op mijn eigen kussen blijven liggen. Af en toe een slokje water, af en toe met mijn buik op de koude grond en zo kwam ik de dag wel door. Gingen zij dus ondertussen door Friesland heen. En maar tegen elkaar zeggen hoe mooi het is en dat het een nieuw stukje is wat zij varen. He, ga gewoon door, ik wil wel eten!

Gelukkig moesten we bij de spoorbrug in het Van Harinxma kanaal wachten tot de trein langs was geweest. Moesten ze wel 20 minuten wachten, lagen we langs de kant. Kom ik dus mooi even plassen. Bij de volgende spoorbrug moesten ze weer wachten, heb ik maar niet gezeurd om weer van boord te mogen. Lag net zo lekker ;-) Daarbij was het mij buiten veel te warm! Die mensen staan hier te puffen: pet af, hoed op en maar smeren. Je denkt toch niet dat ik dan geheel vrijwilig in de zon ga komen. 

Met de hitte hadden ze dus eerst bedacht voor Leeuwarden te overnachten, maar daar was nergens een ligplekje vrij. Dus zouden we in Leeuwarden overnachten. Maar .. we konden pas om 18.00 uur door de volgende brug richting de stad. Zijn we net om het hoekje aan een steigerpaal voor een grote boot gaan liggen wachten. Hoor ik opeens " plons"! Is Philip een duik aan het nemen, ze hadden toch nog driekwartier. Was hij daarna dus helemaal fris en fruitig en werd het voornemen door te varen tot de eerste brug die niet meer open ging.

Met een fransman en een duitser (nee, het is geen grap) voeren we de stad uit. Volgens onze info zouden we, als we een beetje door zouden varen, precies de bruggen in Burdaard nog kunnen halen en bij de volgende brug moeten wachten. Vrouwtje aan het roer, Philip die een hapje eten voor onderweg maakte en zo spoedde wij ons door het water.

Tja, volgens onze info zou de brug nog open moeten gaan toen wij om 19.53 in het zicht kwamen. Maar dat deed ie niet. Wij zagen 2 rode lampen onder elkaar :-( Van ellende en mopperend aan de kant gaan liggen, zodat we morgen op tijd verder kunnen.

Komt op een gegeven moment de Havenmeester hier aan. Of we willen betalen. Heeft vrouwtje hem gezegd dat wij hier helemaal niet wilde slapen, dat de brug open zou moeten gaan. Hebben ze hier bedacht dat de Staande Mast Route ze niets doet en dat ze gewoon lekker om 19 uur al stoppen. Al zeggen RWS, ANWB en Varendoejesamen dat ze tot 20 uur doordraaien, daar hebben ze geen boodschap aan. Nou wij hebben dus niet betaald, want dat is gek. Wij liggen hier alleen te wachten tot de brug het weer doet.

Al die spanning is niet goed voor me. Heb prompt vanavond weer een aanval gehad (ik heb epilepsie). Gelukkig was vrouwtje in de buurt en kon ze me mijn medicijnen geven. Nu ben ik dus duf, het voelt als dronken zijn zeggen ze. Maar een nacht op mijn kussen mijn roes uitslapen dan.

Morgen naar Lauwersoog, kan Philip met de SUP spelen. Ik mag mee van hem, maar ik weet nog niet of ik dat doe.

Catootje

1-8: Duif / Stavoren

Vanochtend mocht ik weer een stukje lopen met Philip. Die snapt wat een hondje wil, dus gingen we naar een ander plekje dan gisteren en had ik dus veel nieuws te snuffelen. Dat snuffelen lukte heel goed omdat er bijna geen wind stond. Weer terug op de boot mocht ik nog even buiten blijven. Kon ik dus mooi kijken naar een andere boot waarbij het ophalen van het anker niet helemaal goed ging. Sprong de mevrouw er zomaar in om een extra lijn aan het anker te maken en later nog een keer. Nou, ik hoop dat als ze ooit ruzie krijgen die meneer nog even aan dit moment denkt. 

Geen wind -> Op de motor naar Enkhuizen dus. In de zon, veel zon. Warme zon. Dat je als hond blij bent dat je binnen kan blijven om met je buik op de koele vloer te liggen, zo warm. Verder was het niet zo heel spannend. Ook bij de sluis bij Enkhuizen niet. Maar dat was voor ons vandaag ook alleen een tussenstop, we waren op weg naar Friesland.

Eenmaal op het IJsselmeer zette we strak koers naar Stavoren. Kwam Philip gelukkig de boterhammetjes klaarmaken en kreeg ik dus ook wat. Plakje kaas, lekker joh. 

Ongeveer halverwege werden we aangevallen door vliegjes/mugjes, duizenden mugjes. Niet dat die binnen durfde te komen, ik had dus nergens last van, maar de mensen hoorde ik er over klagen. Zwart van de muggen, ze moesten hun hand op hun beker houden en ze gingen maar niet weg. Ik vond dat ze niet moesten zeuren, wat er vlak voor Stavoren gebeurde... dat was pas stress (voor mij dan).

Landt er opeens een duif op de boot. Ik hoor hem eerst over het dak lopen, zie hem daarna naar de kap fladderen en verwacht dat ie weer opvliegt (letterlijk en figuurlijk). Komt dat beest opeens naar binnen! Ho stop, dat gaat zomaar niet. Dat is MIJN terrein! Gelukkig was mijn vriend Philip dat helemaal met mij eens. Terwijl vrouwtje stug naar de sluis bleef varen, ving Philip de duif. Mijn held stuurde de duif gewoon van het schip af, goed he.

Nu liggen we in de binnenmarina. Ik heb met vrouwtje een klein rondje gelopen, met Philip een groter en de mensen zijn net klaar met douchen. Dus ik ga stoppen met schrijven, want misschien komt er straks wel een knabbeltje en dan moet je als hond alert blijven.

Morgen? We zijn op weg naar Lauwersoog en zien wel hoever we komen.

Catootje

31-7: De Blocq van Kuffeler

Vanochtend ben ik lekker op tijd opgestaan. Na een bakje eten (lekker natvoer, want de brokjes waren al ingepakt) en een rondje door de tuin werd ik in de auto gezet. Naast de slaapzak en tas van vrouwtje, dus ik had niet heel veel plek. Maar het was voor een goed doel: vakantie!

We kwamen rond 9.30 bij WV IJmond aan en volgens Buienradar zou het toen ook beginnen met regenen. Snel de spullen in een kar, Bart gedag gezegd en naar de Overstag. Philip ging heel snel met onze spullen, ik bleef bij vrouwtje. Dat was niet zo'n slim idee, want die loopt niet heel snel met haar loopgips/krukken en toen we uiteindelijke halverwege de steiger waren begon het te regenen. Kwam gelukkig Philip mij snel halen, kon vrouwtje ook iets beter doorlopen. Waren we allebei net op tijd, namelijk voor de heel harde regen, binnen.

Ik ben op mijn kussen gaan liggen. Zij hebben rustig spullen uitgepakt, koffie gedronken en toen gingen we op pad. Door de brug, het Noordzeekanaal op. Dat ging best vlot, tot we bij de Westerhaven kwamen. Daar moest net de NBA Rubens naar binnen. Dat is dus een schip van 43 m breed en 254 m lang. En die moest 'even' achteruit inparkeren. De binnenvaartschepen voor en achter ons haalde zelfs helemaal het gas eraf, omdat de Rubens het hele kanaal blokkeerde (kanaal is 170 m breed en Rubens had ook nog sleepboot voor en een achter). Helaas begreep een van de zeilboten achter ons het niet helemaal, die kwam nog volle vaart aanzeilen om op het laatste moment te wijken en strak tussen ons en de buren heen te gaan. Uiteindelijk moesten zij ook wachten. Alleen een klein sloepje ging in de buurt liggen en nam het risico door een zwenkende sleper tussen wal en schip te komen. Maar dat ging gelukkig goed.

Na Amsterdam, een leuk meisje op de Oranjesluis en een vlotte doorvaart van de brug konden wij het wijdere water op. Heerlijk voor het lapje 5 kts door het water gegaan. Kwamen we keurig op borreltijd hier in de haven aan. Helaas was toen ook de wind weer aan gaan trekken, dus liggen we nu met de boeg naar de steiger. Voor vrouwtje vervelend, want die kan nu niet van boord. 

Hebben we eerst een klein drankje gedaan op het achterdek, toen rustig gegeten en ben ik daarna met Philip een rondje gaan lopen. Dat is wel heel leuk, want ik heb zomaar een paar keer uitgebreid mogen snuffelen. Kijk daar wordt een hondje blij van. Net als van opgetild worden bij een steiger met raster en van hondensnoepjes.

Al met al wel een drukke dag. Morgen gaan we lang varen, ik hoop naar een plek met gras ;-)

Catootje