6 augustus - relaxed in de zon

Wind uit de verkeerde hoek. Vanaf het wakker worden al zon. Wij hebben het vandaag lekker rustig aan gedaan. In de ochtend wat in de zon gelegen.

Mijn middag was ook relaxed. Mocht ik buiten op het mooie kussen. Kon ik naar de andere boten kijken. Er kwamen 3 motorboten aan die naast elkaar gingen liggen. Hadden ze even paniek om het  aansluiten van hun Duitse landvast. Was dat opgelost zwommen er opeens 3 geblondeerde zeeleeuwinnen in het water. Wat oudere duitse dames met een wijntje op of misschien wel meer dan 1 ;-)

In de avond gingen we wandelen. Had ik lekker in het gras liggen rollen en mezelf viesgemaakt, moest ik van vrouwtje weer schoon en ging ze me ook nog kammen grrrr. Ben daarna snel binnen op de bank gaan liggen. Heb het vuurwerk gemist, maar dat maakt me niet uit. Hou toch niet van die knallen.

Morgen gaan ze weg hier. Ik zie wel waar het gras is waar ik morgenavond op loop.

Pootje van
Catootje

5 augustus - rondje Borkum, mij niet gezien

Wat een aktie vannacht. Ik was blij dat mijn taak het warm houden van vrouwtjes slaapzak was. Zij ging eruit om met Philip de Overstag (en de 2 boten ernaast) netjes aan de kant te leggen toen de Moody 54 er tussenuit ging. Hadden we samen gisteren voorbereid, dus de achterlandvast zat al vast en de voorlandvast lag, achter de Moody langs, ook al naar de wal. Kregen ze vanochtend de complimenten van de meneer achter ons omdat het zo soepel ging.

Lagen we dus al weer te slapen als eerste aan de wal met 2 boten naast ons, ging om 7 uur de boot in het midden weg. Heb ik ze hier aan boord maar even wakker geblaft. Moet mijn taak als waakhond natuurlijk ook 's-nachts serieus nemen. Vanochtend na het ontbijt vertrok de laatste boot en lagen we alleen. Nu ligt er wel weer een boot naast ons, dus vannacht moet ik alert zijn.

Met het dagprogramma heb ik niet meegedaan. Moet toch ook slapen en als dat met zoveel aktie in de nacht niet lukt dan maar overdag. Daarbij ... ze gingen een rondje eiland fietsen. Mag ik hier toch niet los en in zo'n bakje daar houd ik niet van.

Bleek een goede keuze. Ze hadden gewone fietsen gehuurd maar wel de avontuurlijke route genomen. Hobbels en kuilen, duintoppen en zandbakken ze zijn het allemaal tegengekomen. Hebben ze onderweg maar gegeten, in het stadje uitgerust en boodschappen gedaan en bij de vuurtoren kebab gegeten. Daarna moesten ze nog naar de boot fietsen en moest vrouwtje mij nog uitlaten. Haha, is goed voor haar: hondje uitlaten met spierpijn :-)

Wat we morgen gaan doen weten ze nog niet. Maakt mij niet uit... Ga wel slapen

Pootje van
Catootje

4 augustus - na regen komt zonneschijn

Toen ik vanochtend wakker werd regende het. Heb ik me gewoon weer omgedraaid en ben verder gegaan met slapen. Dat kan ik heel goed, slapen. Om een uur of tien was het even droog. Gelukkig zag vrouwtje dat ook en zijn we gaan wandelen. Begon het weer te miezeren en zijn we snel naar binnen gegaan.

De rest van de dag heb ik rustig op de bank het boek van vrouwtje mee liggen lezen. Ging over denken als Sherlock Holmes en er kwam ook een hond in voor. Toen vrouwtje even ging powernappen heb ik stiekem een stukje zelf gelezen, hebben ze prompt op de foto gezet.

In de avond was het droog en kwam er zelfs zon. Zijn we gaan wandelen. Ik mocht de hele weg lekker los rennen. Fijn joh na een hele dag binnen zitten.

Net heb ik Philip nog even geholpen met klussen. Heb gesnuffeld of hij wel het goede gereedschap pakte. Nu zijn we wel klaar voor vandaag. De buren zijn niet vanmiddag in de regen weggegaan maar die gaan straks om 5.00 uur. De wekker staat om 4.30. Gooi ik vrouwtje uit bed en draai ik me lekker om.

Pootje van
Catootje

3 augustus - Hondjes weten het beter

Vanochtend toen hij net was opgestaan wilde Philip eigenlijk helemaal niet gaan varen vandaag. Hij wilde een dag rust. Omdat wij net bij de havenmeester het weerbericht hadden gezien heb ik beleefd blaffend duidelijk gemaakt dat het morgen waarschijnlijk gaat onweren, dat 1 dagje dan 2 dagen worden en dat ik van vorige reizen de grasveldjes in Lauwersoog wel ken. Gingen we wel op pad, goed he. Van vrouwtje begreep ik later dat die ook nog wel had willen slapen, deden we gewoon mijn zin.

Was maar goed dat we gingen want het was een heerlijke dag. In de sluis zagen we 4 lasers die naar zee gingen. Moest ik dus opeens aan Sjoerd, Jelle, Noor en Tijn denken. Zag er gaaf uit

Eenmaal op het wad lukte zeilen niet zo lekker. Er stond gewoon niet genoeg wind. Zijn we dus op de motor langs mijn vrienden de zeehonden gegaan. Later op zee kwam het met dat zeilen helemaal goed. Met een bakstagwindje gleden we richting Borkum.

Het was weer een lange dag zeilen, maar het supergrote grasveld hier in Borkum maakt het de moeite waard. Wat heb ik fijn rondgerend net. Philip ging zelfs tak(jes) voor me gooien. Hoop dat we hier nog even blijven, zal eens een blafje opgooien.

Pootje van
Catootje

2 augustus: Friese brugwachters begrijpen het

Een tochtje Friesland stond er vandaag op de planning. En ik moet zeggen ze hebben het waar gemaakt. We zijn van Makkum via Kornwerderzand, Harlingen, Leeuwarden en Dokkum in Lauwersoog aangekomen. Moet je 50 nM voor varen in twaalf uur, maar dan heb je ook wat.

Of we onderweg nog wat meegemaakt hebben? Natuurlijk, wij maken altijd wel wat mee. Deze keer ging het echt allemaal heel goed. Even leek het er op dat we weer voor de brug in Dronrijp zouden moeten wachten, maar die brugwacht mevrouw deed hem nog even open. Voor mij wel jammer, want er was me beloofd dat ik op gras mocht lopen als we moesten wachten. Ik had nog even hoop bij de volgende brug, volgens de Almanak zou die tussen 12 en 13 uur niet draaien, maar ook hier was een mevrouw en die deed hem gewoon open. Uiteindelijk heb ik helemaal tot Dokkum moeten wachten. Maar toen was het gras ook wel meteen naast de boot. Heb ik toch even op gerend enzo. Als ik er aan terugdenk kan ik er nog van genieten. De andere mensen in Dokkum waren niet zo blij dat we hier moesten wachten. Het was ook wel een beetje flauw van meneer de brugwachter, hij liet vlak voor zijn uurtje rust wel boten Dokkum uit en wij, die ook al voor de brug lagen, mochten niet Dokkum in.

Zaten we dus een uurtje later weer in een konvooi. Net als vrijdag in Amsterdam en eerder vandaag in Leeuwarden. Konvooi varen is wel leuk, want vrouwtje en Philip proberen altijd achteraan te varen. Kunnen we goed kijken naar wat de andere boten doen. Vanmiddag in Leeuwarden was er een boot waar de mevrouw steeds buiten op de rand ging lopen (ik dacht dat ze wel zou vallen) en dan ging hun boot heel schuin en kon de meneer niet zo goed sturen (tenminste ik denk dat het daar misschien aan lag). Vanaf L’warden ging er een motorboot met ons mee. Komen we later bij een brug, vrouwtje aan het roer, ziet Philip dat er vanaf de andere kant een binnenvaartschip aan komt. Dus wij achteruitn en aanleggen. Had ik natuurlijk ook even kunnen lopen, helemaal vergeten! Maar ik was aan het vertellen van het binnenvaartschip: wij gaan achteruit en aan de kant liggen, de motorboot ging ons nog even inhalen. Moesten ze dus toen de brug openging opeens toch achteruit. Vonden ze wel lastig zo te zien.

Het laatste deel van de reis was heel rustig zonder andere boten en met eten. Net heb ik even lekker gelopen hier. Morgen gaan we naar Borkum, daar kan ik heel goed rennen. Dus daar heb ik zin in.

Catootje

1 aug - Wat ik nu weer allemaal heb gezien en gehoord

Laat ik eerst vertellen van de tocht door Amsterdam vannacht. Gingen we met heel veel boten samen varen, da’s lachen joh. Als ik met mijn pootjes op de rugleuning op de bank ga staan, kan ik precies door het raampje kijken. Zag ik een heel grote zeilboot die steeds iedereen in wilde halen en dan extra lang moest wachten voor de brug. En ik zag heel veel paniekerig varende boten toen bleek dat het transport dat vanaf de andere kant kwam een omhoogstaand brugdek op een ponton met 2 slepers erbij bleek te zijn. Aan het einde aangekomen zag ik ook nog heel veel grote mensen die niet kunnen luisteren en wel meteen gingen afmeren terwijl de brugwachter had gezegd eerst even door te varen zodat iedereen door de spoorbrug kon. Wij gingen wel netjes eerst een beetje rechtdoor en hadden daardoor een heel mooi slaap plekkie. Ben niet meer meegegaan plassen, het was 3.30 uur: ik wilde gewoon slapen. Je snapt het was een enorm avontuur, vooral ook omdat ik onderweg naar Amsterdam al mooi versierde boten had gezien met harde muziek.

Vanochtend bleken er nog veel meer versierde boten in Amsterdam te varen. Vooral knal roze was een kleur die we veel zagen. Eerst zag ik het niet zo goed want die eigenwijze mensen uit het konvooi kunnen ook niet lezen. Die wilde om 9.30 uur door een brug die pas vanaf 10 uur open zou gaan. Bleek later dat Philip een afspraak had dat de brugwachter de brug open zou doen als hij losgooide… tenminste daar leek het wel op, wij konden in 1 keer doorvaren.

De hele dag was het heerlijk rustig. Zo rustig dat ze én de luxe kussens én mij naar buiten haalde. Ben ik natuurlijk meteen op een van die kussens gaan liggen. Kreeg ik prompt de afstandsbediening bij mijn pootjes of ik dan ook meteen even uitkijk wilde houden en wilde sturen. Natuurlijk, geen probleem, dat doet deze zeehond even.

Toen het warmer werd moest ik weer naar binnen, ben ik gewoon lekker op de bank gaan liggen. Helemaal niets gemerkt van het passerende van de sluis bij Enkhuizen. Daarna hoorde ik wel dat de motor wat harder ging, maar heb ik gewoon op de andere hoek van de bank verder geslapen. Bleek net dus dat we helemaal in Makkum liggen. Ik kan het zout bijna proeven!

 Ben nu wel heel moe van zo’n hele dag buiten en ga zo slapen.

Catootje

31 juli: We zijn weer op pad

Gisteravond stonden er al tassen in de kamer. Ik voelde gewoon dat er wat ging gebeuren vandaag. En dat klopte. Om 15 uur kwam Bart, werden alle tassen en wij in zijn auto gezet en reden we weg. Toen ik mijn reddingvest aan moest wist ik het zeker: we gingen op vakantie! 

Eerst moest ik even alleen op de boot letten, vrouwtje was mijn etensbakje vergeten en ging snel een nieuwe kopen. Maar toen ze terug was kwam snel daarna ook Philip en had ik al helemaal vakantiegevoel. 

Na een stukje varen kreeg ik eten. Heb ik mooi niet meteen opgegeten, dat werkte want daarna kreeg ik jus over mijn brokjes. En ik heb ook al het toetjes bakje van Philip uit mogen lukken.  Goed hè. 

Nu liggen we voor de Nieuwe Meer Sluis te wachten tot we vannacht Amsterdam door kunnen. Met nog een heleboel andere boten, wordt gezellig. 

Catootje