4 augustus - na regen komt zonneschijn

Toen ik vanochtend wakker werd regende het. Heb ik me gewoon weer omgedraaid en ben verder gegaan met slapen. Dat kan ik heel goed, slapen. Om een uur of tien was het even droog. Gelukkig zag vrouwtje dat ook en zijn we gaan wandelen. Begon het weer te miezeren en zijn we snel naar binnen gegaan.

De rest van de dag heb ik rustig op de bank het boek van vrouwtje mee liggen lezen. Ging over denken als Sherlock Holmes en er kwam ook een hond in voor. Toen vrouwtje even ging powernappen heb ik stiekem een stukje zelf gelezen, hebben ze prompt op de foto gezet.

In de avond was het droog en kwam er zelfs zon. Zijn we gaan wandelen. Ik mocht de hele weg lekker los rennen. Fijn joh na een hele dag binnen zitten.

Net heb ik Philip nog even geholpen met klussen. Heb gesnuffeld of hij wel het goede gereedschap pakte. Nu zijn we wel klaar voor vandaag. De buren zijn niet vanmiddag in de regen weggegaan maar die gaan straks om 5.00 uur. De wekker staat om 4.30. Gooi ik vrouwtje uit bed en draai ik me lekker om.

Pootje van
Catootje

3 augustus - Hondjes weten het beter

Vanochtend toen hij net was opgestaan wilde Philip eigenlijk helemaal niet gaan varen vandaag. Hij wilde een dag rust. Omdat wij net bij de havenmeester het weerbericht hadden gezien heb ik beleefd blaffend duidelijk gemaakt dat het morgen waarschijnlijk gaat onweren, dat 1 dagje dan 2 dagen worden en dat ik van vorige reizen de grasveldjes in Lauwersoog wel ken. Gingen we wel op pad, goed he. Van vrouwtje begreep ik later dat die ook nog wel had willen slapen, deden we gewoon mijn zin.

Was maar goed dat we gingen want het was een heerlijke dag. In de sluis zagen we 4 lasers die naar zee gingen. Moest ik dus opeens aan Sjoerd, Jelle, Noor en Tijn denken. Zag er gaaf uit

Eenmaal op het wad lukte zeilen niet zo lekker. Er stond gewoon niet genoeg wind. Zijn we dus op de motor langs mijn vrienden de zeehonden gegaan. Later op zee kwam het met dat zeilen helemaal goed. Met een bakstagwindje gleden we richting Borkum.

Het was weer een lange dag zeilen, maar het supergrote grasveld hier in Borkum maakt het de moeite waard. Wat heb ik fijn rondgerend net. Philip ging zelfs tak(jes) voor me gooien. Hoop dat we hier nog even blijven, zal eens een blafje opgooien.

Pootje van
Catootje

2 augustus: Friese brugwachters begrijpen het

Een tochtje Friesland stond er vandaag op de planning. En ik moet zeggen ze hebben het waar gemaakt. We zijn van Makkum via Kornwerderzand, Harlingen, Leeuwarden en Dokkum in Lauwersoog aangekomen. Moet je 50 nM voor varen in twaalf uur, maar dan heb je ook wat.

Of we onderweg nog wat meegemaakt hebben? Natuurlijk, wij maken altijd wel wat mee. Deze keer ging het echt allemaal heel goed. Even leek het er op dat we weer voor de brug in Dronrijp zouden moeten wachten, maar die brugwacht mevrouw deed hem nog even open. Voor mij wel jammer, want er was me beloofd dat ik op gras mocht lopen als we moesten wachten. Ik had nog even hoop bij de volgende brug, volgens de Almanak zou die tussen 12 en 13 uur niet draaien, maar ook hier was een mevrouw en die deed hem gewoon open. Uiteindelijk heb ik helemaal tot Dokkum moeten wachten. Maar toen was het gras ook wel meteen naast de boot. Heb ik toch even op gerend enzo. Als ik er aan terugdenk kan ik er nog van genieten. De andere mensen in Dokkum waren niet zo blij dat we hier moesten wachten. Het was ook wel een beetje flauw van meneer de brugwachter, hij liet vlak voor zijn uurtje rust wel boten Dokkum uit en wij, die ook al voor de brug lagen, mochten niet Dokkum in.

Zaten we dus een uurtje later weer in een konvooi. Net als vrijdag in Amsterdam en eerder vandaag in Leeuwarden. Konvooi varen is wel leuk, want vrouwtje en Philip proberen altijd achteraan te varen. Kunnen we goed kijken naar wat de andere boten doen. Vanmiddag in Leeuwarden was er een boot waar de mevrouw steeds buiten op de rand ging lopen (ik dacht dat ze wel zou vallen) en dan ging hun boot heel schuin en kon de meneer niet zo goed sturen (tenminste ik denk dat het daar misschien aan lag). Vanaf L’warden ging er een motorboot met ons mee. Komen we later bij een brug, vrouwtje aan het roer, ziet Philip dat er vanaf de andere kant een binnenvaartschip aan komt. Dus wij achteruitn en aanleggen. Had ik natuurlijk ook even kunnen lopen, helemaal vergeten! Maar ik was aan het vertellen van het binnenvaartschip: wij gaan achteruit en aan de kant liggen, de motorboot ging ons nog even inhalen. Moesten ze dus toen de brug openging opeens toch achteruit. Vonden ze wel lastig zo te zien.

Het laatste deel van de reis was heel rustig zonder andere boten en met eten. Net heb ik even lekker gelopen hier. Morgen gaan we naar Borkum, daar kan ik heel goed rennen. Dus daar heb ik zin in.

Catootje

1 aug - Wat ik nu weer allemaal heb gezien en gehoord

Laat ik eerst vertellen van de tocht door Amsterdam vannacht. Gingen we met heel veel boten samen varen, da’s lachen joh. Als ik met mijn pootjes op de rugleuning op de bank ga staan, kan ik precies door het raampje kijken. Zag ik een heel grote zeilboot die steeds iedereen in wilde halen en dan extra lang moest wachten voor de brug. En ik zag heel veel paniekerig varende boten toen bleek dat het transport dat vanaf de andere kant kwam een omhoogstaand brugdek op een ponton met 2 slepers erbij bleek te zijn. Aan het einde aangekomen zag ik ook nog heel veel grote mensen die niet kunnen luisteren en wel meteen gingen afmeren terwijl de brugwachter had gezegd eerst even door te varen zodat iedereen door de spoorbrug kon. Wij gingen wel netjes eerst een beetje rechtdoor en hadden daardoor een heel mooi slaap plekkie. Ben niet meer meegegaan plassen, het was 3.30 uur: ik wilde gewoon slapen. Je snapt het was een enorm avontuur, vooral ook omdat ik onderweg naar Amsterdam al mooi versierde boten had gezien met harde muziek.

Vanochtend bleken er nog veel meer versierde boten in Amsterdam te varen. Vooral knal roze was een kleur die we veel zagen. Eerst zag ik het niet zo goed want die eigenwijze mensen uit het konvooi kunnen ook niet lezen. Die wilde om 9.30 uur door een brug die pas vanaf 10 uur open zou gaan. Bleek later dat Philip een afspraak had dat de brugwachter de brug open zou doen als hij losgooide… tenminste daar leek het wel op, wij konden in 1 keer doorvaren.

De hele dag was het heerlijk rustig. Zo rustig dat ze én de luxe kussens én mij naar buiten haalde. Ben ik natuurlijk meteen op een van die kussens gaan liggen. Kreeg ik prompt de afstandsbediening bij mijn pootjes of ik dan ook meteen even uitkijk wilde houden en wilde sturen. Natuurlijk, geen probleem, dat doet deze zeehond even.

Toen het warmer werd moest ik weer naar binnen, ben ik gewoon lekker op de bank gaan liggen. Helemaal niets gemerkt van het passerende van de sluis bij Enkhuizen. Daarna hoorde ik wel dat de motor wat harder ging, maar heb ik gewoon op de andere hoek van de bank verder geslapen. Bleek net dus dat we helemaal in Makkum liggen. Ik kan het zout bijna proeven!

 Ben nu wel heel moe van zo’n hele dag buiten en ga zo slapen.

Catootje

31 juli: We zijn weer op pad

Gisteravond stonden er al tassen in de kamer. Ik voelde gewoon dat er wat ging gebeuren vandaag. En dat klopte. Om 15 uur kwam Bart, werden alle tassen en wij in zijn auto gezet en reden we weg. Toen ik mijn reddingvest aan moest wist ik het zeker: we gingen op vakantie! 

Eerst moest ik even alleen op de boot letten, vrouwtje was mijn etensbakje vergeten en ging snel een nieuwe kopen. Maar toen ze terug was kwam snel daarna ook Philip en had ik al helemaal vakantiegevoel. 

Na een stukje varen kreeg ik eten. Heb ik mooi niet meteen opgegeten, dat werkte want daarna kreeg ik jus over mijn brokjes. En ik heb ook al het toetjes bakje van Philip uit mogen lukken.  Goed hè. 

Nu liggen we voor de Nieuwe Meer Sluis te wachten tot we vannacht Amsterdam door kunnen. Met nog een heleboel andere boten, wordt gezellig. 

Catootje

Storm en de stilte daarna

Okay, ik weet het nu zeker: ik hou niet van storm! Gisteren moest ik echt heel nodig plassen, maar toen ik de tuin van Bart in liep ben ik toch gewoon meteen weer terug gegaan. Mij niet gezien. Was ik bijna weggewaaid. Heb het later nog een keer geprobeerd, maar dat was ook geen succes. Het lukt me niet eens om netjes op het gras te komen.
Ik ben gisteren dus lekker de hele dag binnen gebleven. Beetje op mijn kussen in de keuken gelegen, beetje op de bank in de woonkamer, beetje op het tapijt in Barts studeerkamer. Zo kom ik mijn tijd ook wel door. Vrouwtje en Bart gingen nog boodschappen doen, heb geblaft dat ze geen stok voor me mee hoefde te nemen. Dat hadden ze begrepen.
Pas in de avond ben ik mee naar buiten gegaan. Heb ik toch nog lekker een uur door de tuin gerend.

Vandaag was het veel beter weer en ben ik meteen in de ochtend naar buiten gegaan. Lekkere dingen zoeken, zoals brood dat de eenden laten liggen. Helaas is dat mislukt en moest ik het in de ochtend met hondeneten doen. Beetje zielig bedelen hielp ... Bart is speciaal naar de supermarkt gegaan om hacheevlees te kopen. Da's lekker joh! Moet het wel delen met 2 katten, maar dat maakt me dan weer niet zoveel uit. Ik heb tussen de middag een lekker feestmaal gehad ;-) Zoals jullie op de foto's kunnen zien kan ik heel goed bedelen, hapjes uit handen pakken en mijn bordje leegeten, wat ben ik toch een modelhondje.

Nu lig ik weer binnen omdat er alweer water uit de lucht komt. Weet nog niet wat ik morgen ga doen, misschien wel terug naar Den Haag. Vrijdag gaan we weer varen met Philip en dan zal ik braaf proberen elke dag wat te vertellen

Catootje

Logeren bij Bart

Na een week logeren bij Bart ben ik weer thuis. Het was heel fijn in de tuin rond te rennen, al mocht ik dat niet de hele week om dat ik weggelopen was. Ik dacht "laat ik eens gaan kijken bij die hondjes die ik hoor blaffen", maar dat mocht dus niet want die wonen 'over de brug' en daar mag ik niet komen. Maar misschien moet ik eerst even uitleggen wie Bart is.

Bart is het vriendje van vrouwtje. Ze kennen elkaar van haar werk bij het gerechtshof, hij is namelijk raadsheer. Toen vrouwtje jarig was in 2011 kreeg ze van hem een hele mooi bos rode en witte rozen en nu zijn ze vriendjes. Eerst had ik daar helemaal niets aan, gingen ze alleen uit eten enzo. Maar gelukkig gaan we nu regelmatig samen bij Bart logeren. Dan ben ik heel blij want Bart heeft een heel grote tuin, daar kan ik echt uren in rondscharrelen. En hij verwent mij met echt vlees. Met zijn katten heb ik afgesproken dat we elkaar met rust laten en dat gaat goed. Ik mag trouwens veel meer dan de katten, want ik mag ook in de woonkamer :-) en bij Bart in zijn studeerkamer. In de garage mag ik dan eigenlijk weer niet, maar stiekem lukt het me toch best vaak om het eten van de katten ook op te eten. Dat Bart en vrouwtje soms zoenen neem ik op de koop toe, blaf ik gewoon heel hard en dan stoppen ze vanaf omdat ze zo om me moeten lachen. Slim he.

Vroeger ging ik altijd naar een pension als vrouwtje op scoutingkamp ging, maar nu mag ik dus een hele week bij Bart logeren. Die is echt heel lief voor me. Zet hij de voordeur open zodat ik makkelijk van binnen naar buiten en weer naar binnen kan. Soms vergeet hij dat, maar 1 blafje is dan genoeg om de deur open te (laten) doen. En dan mag ik dus zelf in de tuin spelen. Hij woont op een eiland en ik mag dus NIET over de brug. Schijnen ze zenuwachtig van de worden als ik dat wel doe, want de mensen in de straat rijden zo hard. De straf was trouwens echt rot, moest ik aan de riem in de tuin. Nou dan is er dus niets aan. Dus ik moet het maar niet meer doen.

Zondag kwam vrouwtje om me op te halen en nu zijn we weer in ons eigen huis. Daar is de tuin wel een beetje klein, dus ik hoop dat we snel weer uit logeren gaan.

Catootje