3 maanden gratis naar de film

Vanochtend hoorde ik het weer op de radio. De LOI geeft je bij inschrijving voor een opleiding een Pathé Unlimited Card cadeau. Dan kan je dus drie maanden onbeperkt naar de film.

Zelf heb ik wel een paar ideeën wat het vrouwtje zou kunnen doen. Dieren-EHBO en diergeneeskundige kennis (6 mnd), Dierenverzorging (8 mnd) om iets te noemen. Al mag het ook Taarten en cupcakes zijn, 8 maanden de heerlijkste gebakjes lijkt me wel wat.

Nu ben ik natuurlijk maar een hond, maar toch… is het niet heel gek. Een opleidingsinstituut geeft je zelf al de afleiding die ervoor gaat zorgen dat je niet genoeg tijd aan je opleiding gaat besteden. Het klinkt mij niet heel logisch in de oren. Alsof de diëtiste je een pak chocoladekoekjes geeft, je personal trainer de chips vast klaarzet of de tandarts je een pak lollies meegeeft. Ik denk dan: geef een pen, geef papier, geef die tablet, geef iets wat je voor je studie kan gebruiken!

Maar ja… ik ben maar een hond

Catootje

Beste Mark Rutte,

Nu de beëdiging door de koningin al weer een tijdje geleden is en de formatie van een volgend kabinet hopelijk nog vier jaar op zich laat wachten wil ik het graag hebben over die beëdiging.

Ik heb veel mensen gehoord die het vonden tegenvallen. Dat klopt ook wel, een beëdiging is niet spannend. X vraagt of jij iets wilt zweren of beloven, jij zweert of belooft dat en daarmee is de kous af. Dat X de koningin is maakt het niet spannender. Nee, een beëdiging is een saai en formeel gebeuren.

En eigenlijk denk ik dat mensen ook niet hierop zitten te wachten. Wat mensen willen is kennismaken met hun kabinet. Wij, het volk, wil weten wie de lijnen uit gaan zetten. En als het even kan willen we ook een blik in de toekomst.

Daarom vraag ik me af of het een idee zou zijn om volgende keer de manier te volgen die binnen de rechtspraak gewoon is. De lijn is immers: benoemen, beëdigen en installeren. Doen we die beëdiging gewoon achter gesloten deuren en daarna een openbare installatiezitting in de Tweede Kamer. Volgen we meteen de opzet die in de rechtspraak door traditie al jaren gemeengoed is.

De kamervoorzitter krijgt de rol van president en houdt de zittingsorde aan. De minister-president stelt de bewindslieden voor en vertelt iets over hun achtergrond. Daarna mogen een aantal spelers aan de zijlijn het kabinet toespreken. Zoals de hoofd advocaat-generaal en de deken van de Orde van advocaten dat in de rechtspraak doen, zouden de vicevoorzitter van de Raad van State en de voorzitter van de Presidentenvergadering van de rechtspraak dat bij kabinet en parlement kunnen doen.

Tot slot leest de minister-president de regeringsverklaring voor. En waar in de rechtspraak dan een kleine borrel volgt, gaan kabinet en kamer aan de slag met het debat over de regeringsverklaring.

Mij lijkt het een manier om eerbied, traditie, trias en respect met elkaar te verbinden. Maar ja, ik ben maar een hond ;-)

Catootje

Honden vs mannen

Sommige mensen snap ik niet. Neem mevrouw Sandra Tsing Loh in het NRC van 3 november jl. (ja, sinds de iPad lees ook ik het NRC). Daarin beweert zij : "Als kacheltje in bed zijn mannen – sommigen tenminste – leuker om mee te praten dan honden." Waar ik me over verbaas is dat ze hier de man boven de hond stelt, terwijl ze eerder zegt dat haar eigen moment van de waarheid kwam toen hij (een man!) de fout maakte om op haar vraag hoe zijn dag was geweest te antwoorden. "Terwijl ik zijn mond zag bewegen, kreeg ik moordneigingen en gingen die afschuwelijke woorden door me heen die alleen een vrouw kan denken die geen man nodig heeft, niet voor haar levensonderhoud en ook niet als vader voor haar kinderen: hoe lang nog voor ik je wegstem van het eiland?" Dus mannen die de foute dingen zeggen zijn leuker dan een geduldig luisterende hond?

Okay, wij honden zetten geen vuilnisbakken buiten en repareren niets, we maken hooguit iets kapot. Wij helpen je niet om de vervelende financiële klippen van het leven te omzeilen en wij zijn geen opgewekte manusje van alles, die zonder morren de klusjes uitvoert die we ons opdraagt. Maar voor al die zaken kan je ook iemand inhuren. Nee, wij zijn 'de man van de gevoelens'. Wij luisteren met warme belangstelling. Wij accepteren je onvoorwaardelijk. Wij lopen met je mee, ook als het regent.

En laten we eerlijk zijn: ook in bed is iemand die luistert en doet wat je vraagt toch een verademing ;-)

Catootje

Thuis

De afgelopen week heb ik heerlijk thuis op de bank bij kunnen komen van mijn vakantie. Het vrouwtje was er toch bijna niet en dan heb ik de hele woonkamer voor mij alleen. Okay, maandag- en woensdagavond moest ik de ruimte delen. Maar maandagavond zat ze achter haar computer de laatste dingen voor haar studie te doen (ze is dinsdag afgestudeerd) en woensdag was ze druk met scouting.


Niet dat ik niet mee had gewild. Ook ik hou wel van mooi muziek. Ik had dus best donderdag- of vrijdagavond mee willen gaan naar het Concertgebouw. Gelukkig kwam donderdag Bart eerst eten en vrijdag kwamen Bart en Pieterjan. Had ik wel een beetje extra aandacht, daar hou ik wel van.

Gisteren ging ze meteen een hele dag met scouting op pad. Jullie denken nu wat ik ook dacht: dan kan je toch mee. Maar dat mocht niet. Heel flauw hoor. Ging ze daarna ook nog naar de verjaardag van Mark. Die gaf een bbq. Heel veel vlees, lust ik ook… ze heeft niet eens een botje van de spare-ribs voor me meegenomen. Wel een kistje met groente uit het Westland. Waren ze met bakkiefietsen.nl een ritje gaan maken. Schijnt echt heel leuk te zijn. En vandaag moet ik weer thuisblijven, terwijl mijn vriendinnetje Noor haar eerste wedstrijd gaat varen. Dan blaf ik vanaf hier wel : “woef wraf woef” (hup Noor hup, red.).

Volgende week hopelijk spannender avonturen






Catootje

vakantiefoto's

Tot slot van mijn vakantieavontuur een paar vakantiefoto's, omdat dat via de Ipad niet lukt

Als ik heel lief kijk krijg ik vast ook een hapje

lekker aan het uitrusten

Je moet wel een beetje lekker liggen

Mijn giraf heeft nu geen staart meer

Vanillevla, dat lust ik wel

Zo kan ik de hele dag zitten

Politiehonden houden wel van zwemmen

van oma mocht ik de pan uitlikken

En na gaat maandag het gewone leven weer beginnen, dus dan geen dagelijkse verhalen meer. Tot volgend weekend

Catootje

Zwemmen

Wie mij kent weet het: ik hou niet (ik herhaal: niet) van water. Wel om te drinken of een beetje pootje te baaien, maar zwemmen daar zie ik de lol niet van in. Vanochtend heb ik dan ook iets vreselijks meegemaakt, ik ben in het water gevallen.

Vrouwtje en ik waren een stukje lopen en ik werd op de boot gezet. Normaal gesproken spring ik dan zelf lekker op het achterdek, maar dit keer belande ik met mijn eerste sprong op het dak. Dus probeerde ik het nog een keer, sprong en ... kwam tegen het tentdoek aan, gleed naar beneden en belande met een grote plons in het water. Helemaal koppie onder ging ik. Zo snel mijn pootjes konden ben ik naar de kant gaan zwemmen, maar daar was alleen steiger en kon ik er dus niet uit. Boven mij hoorde ik dat het vrouwtje gelukkig al met een reddingsactie bezig was. Na een paar minuten voel ik haar hand bij mijn halsband en werd ik uit het water getrokken en op de steiger gezet.

Jullie begrijpen dat ik de rest van de dag nodig heb gehad om bij te komen. Mijn spieren zijn wat stijf van de val en de onverwachte zwempartij. Van de Gouwe, de Oude Rijn en de Braasem heb ik dan ook niet veel meegekregen. Ik heb vooral tegen vrouwtje of Philip aangehangen.

Vanavond ben ik nog verwend door opa en oma. Mocht ik zomaar de pan uitlikken, was mijn avontuur nog ergens goed voor. Nu ga ik weer verder met slapen, truste

Catootje

In het water springen

Wat me vandaag is overkomen. Lig ik rustig op de bank want we zijn toch aan het wachten op de spoorbrug van Dordrecht, hoor ik opeens pistoolschoten. En vlak daarna een blaffende hond. Dus ik ga rechtop zitten, doe mijn oren omhoog en wacht tot het vrouwtje komt om me te beschermen. Maar die kwam niet, want die had het te druk met naar andere honden kijken. Bleek dat politiehonden een training hadden. Ja, ze zijn gek want ze springen zomaar zonder zwemvest uit een reddingboot in het water. Dan zwemmen ze naar de kant en bijten iemand in zijn arm. Ze wachten dan (terwijl ze die arm blijven vasthouden) tot hun baasje ook in het water gesprongen is, ook naar de kant gezwommen is en ze verteld los te laten. Dat loslaten doen ze dan natuurlijk niet meteen, want ja... als je dan nat hebt moeten worden dan wil je ook een lolletje. Vrouwtje en Philip hebben er mooie foto's van, misschien dat ik die later op mijn blog zet.

Gelukkig gingen we na een half uurtje weer weg, want ik werd wel een beetje bang van steeds die schoten en blaffende honden. Toen we de Noord op waren mocht ik naar buiten. Heb ik van het landschap kunnen genieten. Bij Capelle moesten we wachten voor de brug, sprong het jongetje uit Sneek op de boot voor ons zomaar in het water. Blijkbaar een trend vandaag, in het water springen.

Vooral de Hollandse IJssel heeft veel leuks aan beide oevers. En nu liggen we in Gouda te wachten, want de spoorbrug over de Gouwe gaat niet zo vaak open. Morgen naar Aalsmeer en dan naar huis.

Catootje