Honden vs mannen

Sommige mensen snap ik niet. Neem mevrouw Sandra Tsing Loh in het NRC van 3 november jl. (ja, sinds de iPad lees ook ik het NRC). Daarin beweert zij : "Als kacheltje in bed zijn mannen – sommigen tenminste – leuker om mee te praten dan honden." Waar ik me over verbaas is dat ze hier de man boven de hond stelt, terwijl ze eerder zegt dat haar eigen moment van de waarheid kwam toen hij (een man!) de fout maakte om op haar vraag hoe zijn dag was geweest te antwoorden. "Terwijl ik zijn mond zag bewegen, kreeg ik moordneigingen en gingen die afschuwelijke woorden door me heen die alleen een vrouw kan denken die geen man nodig heeft, niet voor haar levensonderhoud en ook niet als vader voor haar kinderen: hoe lang nog voor ik je wegstem van het eiland?" Dus mannen die de foute dingen zeggen zijn leuker dan een geduldig luisterende hond?

Okay, wij honden zetten geen vuilnisbakken buiten en repareren niets, we maken hooguit iets kapot. Wij helpen je niet om de vervelende financiële klippen van het leven te omzeilen en wij zijn geen opgewekte manusje van alles, die zonder morren de klusjes uitvoert die we ons opdraagt. Maar voor al die zaken kan je ook iemand inhuren. Nee, wij zijn 'de man van de gevoelens'. Wij luisteren met warme belangstelling. Wij accepteren je onvoorwaardelijk. Wij lopen met je mee, ook als het regent.

En laten we eerlijk zijn: ook in bed is iemand die luistert en doet wat je vraagt toch een verademing ;-)

Catootje

Kusema nini?

Soms, heel soms, snap ik jullie mensen niet. Kan je praten, kan je nog steeds niet communiceren. De afgelopen week/weken vertelde het vrouwtje bij ons laatste wandelingetje voor het slapen gaan vaak over mensen die elkaar niet verstaan. Niet omdat ze dezelfde taal niet spreken. Nee, ze zouden allebei gewoon Nederlands spreken. Alleen verstaan ze elkaar niet of interpreteren het verkeerd. En dat geeft zo ongelooflijk veel gedoe (achteraf dan).

Zelf praat ik dus niet. Blaffen, wat ik elke dag oefen, kan ik heel goed. Het jammere is alleen dat dat niet altijd goed begrepen wordt. Niet gek, want het vrouwtje probeert wel te blaffen, maar dat lijkt meer op gewoon hoesten. Nee, dan mijn gepiep. Daar communiceer ik pas goed mee. Ik piep als er een bal onder de bank ligt, zij begrijpt me en pakt de bal. Ik piep als ik een goede plek zoek om een botje te verstoppen, zijn begrijpt me en doet de deur naar de tuin open.

Niet dat ik altijd ‘woorden’ nodig heb. Stil voor de deur zitten betekent dat ik naar buiten wil, mijn pootjes tegen de stoel dat ik ook wat wil eten. En zij begrijpt me elke keer weer (al baal ik wel dat het niet altijd lukt en ik van de week dus geen pizza kreeg).

Waarbij ik jullie mensen maar wil zeggen: goed communiceren/elkaar echt verstaan kan, maar je moet er wel je best voor doen. Dan lukt het zelfs mij.

Catootje

PS "Kusame nini" = "wat zeg je?" in het Swahili