vakantiefoto's

Tot slot van mijn vakantieavontuur een paar vakantiefoto's, omdat dat via de Ipad niet lukt

Als ik heel lief kijk krijg ik vast ook een hapje

lekker aan het uitrusten

Je moet wel een beetje lekker liggen

Mijn giraf heeft nu geen staart meer

Vanillevla, dat lust ik wel

Zo kan ik de hele dag zitten

Politiehonden houden wel van zwemmen

van oma mocht ik de pan uitlikken

En na gaat maandag het gewone leven weer beginnen, dus dan geen dagelijkse verhalen meer. Tot volgend weekend

Catootje

Zwemmen

Wie mij kent weet het: ik hou niet (ik herhaal: niet) van water. Wel om te drinken of een beetje pootje te baaien, maar zwemmen daar zie ik de lol niet van in. Vanochtend heb ik dan ook iets vreselijks meegemaakt, ik ben in het water gevallen.

Vrouwtje en ik waren een stukje lopen en ik werd op de boot gezet. Normaal gesproken spring ik dan zelf lekker op het achterdek, maar dit keer belande ik met mijn eerste sprong op het dak. Dus probeerde ik het nog een keer, sprong en ... kwam tegen het tentdoek aan, gleed naar beneden en belande met een grote plons in het water. Helemaal koppie onder ging ik. Zo snel mijn pootjes konden ben ik naar de kant gaan zwemmen, maar daar was alleen steiger en kon ik er dus niet uit. Boven mij hoorde ik dat het vrouwtje gelukkig al met een reddingsactie bezig was. Na een paar minuten voel ik haar hand bij mijn halsband en werd ik uit het water getrokken en op de steiger gezet.

Jullie begrijpen dat ik de rest van de dag nodig heb gehad om bij te komen. Mijn spieren zijn wat stijf van de val en de onverwachte zwempartij. Van de Gouwe, de Oude Rijn en de Braasem heb ik dan ook niet veel meegekregen. Ik heb vooral tegen vrouwtje of Philip aangehangen.

Vanavond ben ik nog verwend door opa en oma. Mocht ik zomaar de pan uitlikken, was mijn avontuur nog ergens goed voor. Nu ga ik weer verder met slapen, truste

Catootje

In het water springen

Wat me vandaag is overkomen. Lig ik rustig op de bank want we zijn toch aan het wachten op de spoorbrug van Dordrecht, hoor ik opeens pistoolschoten. En vlak daarna een blaffende hond. Dus ik ga rechtop zitten, doe mijn oren omhoog en wacht tot het vrouwtje komt om me te beschermen. Maar die kwam niet, want die had het te druk met naar andere honden kijken. Bleek dat politiehonden een training hadden. Ja, ze zijn gek want ze springen zomaar zonder zwemvest uit een reddingboot in het water. Dan zwemmen ze naar de kant en bijten iemand in zijn arm. Ze wachten dan (terwijl ze die arm blijven vasthouden) tot hun baasje ook in het water gesprongen is, ook naar de kant gezwommen is en ze verteld los te laten. Dat loslaten doen ze dan natuurlijk niet meteen, want ja... als je dan nat hebt moeten worden dan wil je ook een lolletje. Vrouwtje en Philip hebben er mooie foto's van, misschien dat ik die later op mijn blog zet.

Gelukkig gingen we na een half uurtje weer weg, want ik werd wel een beetje bang van steeds die schoten en blaffende honden. Toen we de Noord op waren mocht ik naar buiten. Heb ik van het landschap kunnen genieten. Bij Capelle moesten we wachten voor de brug, sprong het jongetje uit Sneek op de boot voor ons zomaar in het water. Blijkbaar een trend vandaag, in het water springen.

Vooral de Hollandse IJssel heeft veel leuks aan beide oevers. En nu liggen we in Gouda te wachten, want de spoorbrug over de Gouwe gaat niet zo vaak open. Morgen naar Aalsmeer en dan naar huis.

Catootje

Beloofd is beloofd: verslag wo 22-8

Omdat hij maar 1 keer per uur draait en we de brug graag wilde halen halen, lagen we op tijd klaar. Onze reis startte met een kleine 10 minuten vertraging want de brug ging te laat open. Daarna moesten we bij elke brug in het kanaal door Walcheren steeds even wachten, maar konden we niet naar de kant. 

Na heel veel motorgeluid hoorde ik opeens alleen de zeilen. Waren we aan het zeilen op het Veerse meer. Halverwege werden we ingehaald door een soort cruiseschip, maar die kon niet door de sluis de Oosterschelde op (ze was te groot). IOok op de Oosterschelde bleven we zeilen. Soms gingen we heel hard. Ik hoorde ze zelfs praten over 7,2 knopen. En dat alleen op de genua. Omdat we steeds voor de wind gingen en in de buurt van de vaargeul, mocht ik niet naar buiten. Dat was wel jammer. Gelukkig kan ik ook de de ramen heel veel zien.

Bij de Krammersluis moesten we even wachten. Precies genoeg tijd om naar het gras te lopen. Het lucht op je blaas te legen. Nog een beetje gesnuffeld en toen terug naar de boot. Want we gingen schutten. Omdat het een heel bijzondere sluis is (van zout naar zoet en hij pompt water rond ipv in en uit, staat allemaal uitgelegd op internet) duurde het even. Maar ook nu werd na de sluis de genua weer uitgerold. Waren we opeens aan het zeilen op het Volkerak. Helaas viel na 2/3 deel de wind wat weg en moest alsnog de motor aan.

Eerst wilde we gaan slapen bij de Volkerak sluis, maar daar was geen plaats. Dat was wel vervelend, want ik had al gezien dat er daar een mooie dijk is waar ik vast los had gemogen. Wat had ik zin om te rennen. We gingen nu door naar Strijensas, dus in het donker over het Hollands Diep. Dat is lastig, door alle lichten van de chemie kan je de boordlichten van tegemoetkomende boten en de groene lichten van de tonnen niet goed zien. Ik ben maar lief gaan slapen, want ze moesten heel goed opletten.

Uiteindelijk is het gelukt om ons veilig naar Strijensas te brengen. Nog een rondje gelopen en toen konden we allemaal ons bedje in. Kon ik lekker tegen vrouwtjes voeten aanliggen ;)

Catootje

Morgen meer

Omdat opa anders denkt dat ik ruzie heb met vrouwtje even een pootje van mij.

Philip is heel stoer en dus hebben we tot 23.35 doorgevaren. Helemaal over het Hollands Diep naar Strijensas. Ben heel moe en ga nu dus snel slapen, maar morgen vertel ik van vandaag.

Catootje

Terug in NL, maar nog niet thuis

Na gedegen onderzoek kan ik het nu vertellen: de jachthaven van Blankenberge is het meest plesant, met de allerleukste havenmeester (Marisja!) maar ook echt een getijde haven. Dus konden we vanochtend niet heel vroeg weg omdat we nog vastzaten. Ook dit keer waren twee kopjes koffie genoeg. Had ik mooi even de tijd om te weten te komen hoe de honden van hiernaast heten. Het zijn Bo de Buldog en Kareltje en Lizzy de chiwoewoes. 

Eenmaal uitgevaren en voorbij Zeebrugge ging dat hele grote zeil er weer op. Dat maakt wel herrie als het te weinig wind krijgt, maar we gaan er lekker snel door. Philip kon heerlijk met die halfwinder spelen. Achter ons kwam mist, dat merkte we doordat een heel grote boot netjes mistseinen gaf. Wij hebben de hele dag zon gehad, dus ik was ook buiten.

Nu liggen we in Vlissingen. Heb hier heerlijk een stuk gelopen en ben best een beetje moe van zo'n dag. De komende dagen gaan we richting huis. Misschien zijn we morgenavond wel in de buurt van Dordrecht, dan kan ik naar Daan zwaaien. Ik hoop het.

Catootje

Chiewoewoes

Laat ik met het goede nieuws beginnen: er is gras net buiten het hel van de haven in Blankenberge. Maar de dag begon spannender dan dat.

Helemaal klaar om te gaan was ik, toen ik eerst het vrouwtje binnen zag komen om koffie te zetten en daarna Philip zelfs een tweede bakkie kwam maken. Bleek dat we vastzaten in de modder van de haven. Er stond 1,7 meter water, terwijl wij een kiel van 1,85 meter hebben. Moesten we dus wachten tot het water gestegen was tot 2,1 meter. En dat was pas na die twee koppen koffie.

Op zee zag alles grijs van de mist, dus ik ben lekker blijven liggen. Naar buiten tijdens het varen wil ik alleen als de zon schijnt. Nu was het ook niet zo lang varen. Heb maar een dutje van een uur of twee kunnen doen op zee. Gelukkig gingen ze vanmiddag de boulevard bekijken, kon ik rustig op de boot passen. Dat was nodig, want de overburen hebben drie honden: 1 nep buldog en 2 chiewoewoes. Een van de chiewoewoes heet Kareltje. Moet je toch even opletten.

Vanavond heb ik de boot even in de steek gelaten, want ze hebben hier een strand waar ik los mag lopen en daar gingen we naar toe. Heerlijk door het zand gerend, niet te dicht bij de zee gekomen. Nu geniet ik van 'Anne komt naar je toe'. Die hebben een muziekshow met Belgische toppers op de kade tegenover ons. Hebben wij mooi de Belgische Jan Smit, Frans Bauer en 3J's gezien en gehoord.

Kan ik rustig slapen mijn laatste nachtje in Belgisch wateren.

Catootje