Oh nee he

Na een heerlijke nacht, we hebben uitgeslapen, werd mijn ochtendritueel verstoord door een boeg- en hekschroef aan bakboordzijde. Iets later hoorde ik ook een boegschroef aan stuurboord. Bleek dat we in een haven lagen waar je niet zonder gebruik van boegschroef de box uit mocht varen. Van pure ellende heeft Philip, toen we de box al uit waren, heel even de boegschroef aangezet. Want anders hoorde we er niet bij ;-)

Rustig tufde we de haven uit, ik zat lekker binnen. Hoor ik opeens vrouwtje en Philip heel hard lachen. Bleek dat Catweazle voorbij kwam varen. Bij de sluizen daarna hebben we geweten dat we weer in de buurt van Catweazle waren. De kluiverboom (grote houten stok voor op de boot, steekt uit en kan je niet in je bek nemen) was nog steeds niet opgehaald. Dat kostte ruimte.

Het Hollands Diep overvaren was overdag veel makkelijker dan in de nacht. Wel zie je nu veel beter dat aan de ene kant gekke fabrieken staan en aan de andere kant mooi groen is. Verder ging de reis voorspoedig. In de sluis kwamen er twee grote snelle motorboten (zegt de bijnaam strijkijzer jullie iets) naast ons liggen. Vrouwtje denkt (heel optimistisch) dat wij eerst mochten uitvaren omdat zij ons geen last van hun schroefwater wilde geven. Ik denk dat ze gewoon zelf niet durfde als wij nog naast ze lagen.

Het Volkerak was (weer) saai. Gelukkig kregen we bij de Krammersluis genoeg aktie. Het was er druk, heel druk. Vrouwtje stond aan het roer. Schijnen Philip en zij leuk te vinden, dat als het heel druk is zij aan het roer staat. Maar ik was aan het vertellen...

Wij varen in slakketempo richting sluiskom, liggen al veel boten in maar het licht staat nog op groen en dus denkt de sluiswachter blijkbaar dat het nog past. Om zeker te weten dat iedereen naar hem zou luisteren kwam hij zelfs zijn sluiswachterhuisje uit om vanaf de kade aanwijzingen te geven. Scheepje A nog wat naar voren, scheepje B er dan tussen en als wij met onze punt tussen schip X en Y gingen, achter schip B dan konden C en D nog net aan beide zijde naast ons. Snap je het nog? Anders hier een plaatje:

Bakboord van ons zat meneer D. Kwartel op een schip. Eerst laat hij de schroef van zijn buitenboordmotor in werking staan (ook als wij hem er drie-vier keer op attenderen). Daarna luistert hij niet als vrouwtje vraagt zijn voorlandvast even los te maken zodat die op een betere manier vast kan. En dan bij het wegvaren moet vrouwtje bijna schreeuwen dat hij los moet maken voordat wij hem kwijt zijn en de Oosterschelde op kunnen. Echt een D. Kwartel.

Ook de sluis naar het Veerse meer had een fijne medewatersporter voor ons. Lodewijk van Avezaath (google hem even) is lid van de KNR&ZV uit R'dam, heeft een oceaanwaardig jacht, een vale oranje broek (een bierbuik) en kan niet varen. Echt, het ziet er heel stoer uit, maar...

- schroef in werking laten staan aan de wachtsteiger

- je achterlandvast zo strak leggen in de sluis dat je voor niet meer kan afmeren

- op het Veerse meer (waar veel kinderen zelf varen) gas geven alsof je op volle zee zit

valt toch echt in de categorie "niet kunnen varen". Blij dat we die kwijt zijn.

Gelukkig kwamen er lieve Belgen naast ons liggen in de sluis. Die hebben ons ook getipt voor de haven waar wij nu liggen. Morgen hopen we Breskens te halen, kan ik nog steeds Nederlands blaffen.

Catootje

PS  Philip zegt dat ik snurk

Kansen moet je grijpen

Soms zijn er van die dagen dat er kansen langskomen die je niet kan laten liggen. En al is de prijs die je betaald soms hoog, wat moet dat moet. Maar daarover later meer.

Om 6.45 werden we gewekt door Jochem Myer (wakker worden). Wij wachten op het konvooi dat uit Amsterdam zou komen. Bleek wel 1 Collin Arthur te zijn met een man die niet kan varen en een vrouw die eruit ziet als Catweazle. Wij onze kans gepakt en mee gaan varen. Onderweg kwamen we wel allemaal sloepjes met roze ballonnen tegen die naar A'dam gingen.

Op de Braasem werd het getreuzel van de meneer in de CA ons te veel en hebben we ze ingehaald. Jammer dat de prijs die we daarvoor moesten betalen was dat we bij elke brug of sluis om ze moesten wachten omdat zij de laatste boot in het konvooi werden. Want het konvooi groeide, tegen de tijd dat we bij de spoorbrug in Gouda waren was het een clubje van 7 schepen.

Bij de Algerabrug (Capelle a.d. IJssel) namen we onze kans en hebben we een half uurtje kunnen powernappen. Daar waren we allemaal aan toe. Ik was ondertussen ook naar buiten gegaan. Met mijn tuigje aan heerlijk in het zonnetje liggen liggen ;-). Na onze powernap met tempo naar de volgende brug, die dit jaar gehaald. Dat scheelt toch een vertraging van 2 uur. Omdat we ook de spoorbrug in Dordt op tijd door konden zijn we doorgevaren naar Strijensas. Vrouwtje, Philip en ik hebben op de Dordtse kil gegeten. Vrouwtje verstopt mijn pillen nu in soepballetjes, niks mis mee. Want omdat ze denkt dat ik zielig ben krijg ik er elke keer 2. Lekker joh.

Terug naar Strijensas. Voor de derde keer in de haven daar. En eindelijk hebben we eens wat verder gelopen dan de dijk. Eerst via bos 1 naar de lichtopstand gegaan, da's een soort vuurtorentje, daarna naar een uitkijktoren in gebied/bos 2. Daar mocht ik loslopen. Vanuit mijn ooghoek zag ik een mooie plas, even rondkijken leerde me dat en het vrouwtje en Philip niet keken en dus ...

Heb nog heerlijk een half uurtje stinkend in de wind kunnen rondlopen. Helaas kwamen we daarna weer bij de Overstag en dus bij de onvermijdelijke douche. Nat worden is niet (ik herhaal niet!) mijn hobbie.

Nu ruik ik heel lekker, is mijn haar zacht en gevoed en ga ik maar weer bedelen om snacks. 

Catootje

Voel me al helemaal thuis

He he, eindelijk aan boord. Wat duurt het wachten zo'n laatste dag toch lang. Het vrouwtje druk bezig met heen en weer rijden en de boodschappen, terwijl ik geduldig thuis op de bank bleef liggen in afwachting van de tekst "Cato ga je mee?". Natuurlijk wil ik mee. Mee naar Zeeland, mee naar Belgie of eigenlijk mee naar Philip.

Nu lig ik heerlijk op mijn eigen kussen in 'mijn' eigen hoekje aan boord.

Morgen gaan we om 8 uur wegvaren. Ik hoop dat alle bruggen het doen, want met deze temperaturen weet je het nooit. Als je ons wilt volgen kan dat door op www.marinetraffic.com te zoeken naar een schip met de naam Overstag.

Catootje

Bijna klaar voor vertrek

Ik heb al een tijdje niets meer van me laten horen. Niet omdat er niets te vertellen was. Vrouwtje had een ontsteking in haar pols, ze is begonnen in een nieuwe baan en er is een klein Valkje bij. Maar met al die dingen was ik zo druk dat ik gewoon geen tijd had. En als ik dan eens tijd wilde nemen, dan had het vrouwtje de iPad al in gebruik. Terwijl ik ook over mijn eigen dingen wil vertellen. Dat ik een gewapende vrede heb met de katten van Bart, zodat zij en ik samen in de tuin kunnen (kan je heel goed rondjes rennen). Dat ik pillen heb tegen epilepsie en dat ik sinds ik die slik geen aanval meer heb gehad (afkloppen). Of dat ik dit jaar al drie keer in het hondenhotel ben geweest, de laatste keer vorige week. IK had daar toen airco, heel fijn met 35 graden.

Nu is zij haar tas aan het pakken en kan ik wel een berichtje schrijven. Mijn spullen liggen namelijk al klaar.

De komende weken mag ik weer met Philip mee zeilen. Heb er heel veel zin in, want dat is altijd gezellig. We gaan eerst naar Zeeland en dan misschien ook nog wel naar Belgie. Ik hou jullie op de hoogte!

Catootje

3 maanden gratis naar de film

Vanochtend hoorde ik het weer op de radio. De LOI geeft je bij inschrijving voor een opleiding een Pathé Unlimited Card cadeau. Dan kan je dus drie maanden onbeperkt naar de film.

Zelf heb ik wel een paar ideeën wat het vrouwtje zou kunnen doen. Dieren-EHBO en diergeneeskundige kennis (6 mnd), Dierenverzorging (8 mnd) om iets te noemen. Al mag het ook Taarten en cupcakes zijn, 8 maanden de heerlijkste gebakjes lijkt me wel wat.

Nu ben ik natuurlijk maar een hond, maar toch… is het niet heel gek. Een opleidingsinstituut geeft je zelf al de afleiding die ervoor gaat zorgen dat je niet genoeg tijd aan je opleiding gaat besteden. Het klinkt mij niet heel logisch in de oren. Alsof de diëtiste je een pak chocoladekoekjes geeft, je personal trainer de chips vast klaarzet of de tandarts je een pak lollies meegeeft. Ik denk dan: geef een pen, geef papier, geef die tablet, geef iets wat je voor je studie kan gebruiken!

Maar ja… ik ben maar een hond

Catootje

Beste Mark Rutte,

Nu de beëdiging door de koningin al weer een tijdje geleden is en de formatie van een volgend kabinet hopelijk nog vier jaar op zich laat wachten wil ik het graag hebben over die beëdiging.

Ik heb veel mensen gehoord die het vonden tegenvallen. Dat klopt ook wel, een beëdiging is niet spannend. X vraagt of jij iets wilt zweren of beloven, jij zweert of belooft dat en daarmee is de kous af. Dat X de koningin is maakt het niet spannender. Nee, een beëdiging is een saai en formeel gebeuren.

En eigenlijk denk ik dat mensen ook niet hierop zitten te wachten. Wat mensen willen is kennismaken met hun kabinet. Wij, het volk, wil weten wie de lijnen uit gaan zetten. En als het even kan willen we ook een blik in de toekomst.

Daarom vraag ik me af of het een idee zou zijn om volgende keer de manier te volgen die binnen de rechtspraak gewoon is. De lijn is immers: benoemen, beëdigen en installeren. Doen we die beëdiging gewoon achter gesloten deuren en daarna een openbare installatiezitting in de Tweede Kamer. Volgen we meteen de opzet die in de rechtspraak door traditie al jaren gemeengoed is.

De kamervoorzitter krijgt de rol van president en houdt de zittingsorde aan. De minister-president stelt de bewindslieden voor en vertelt iets over hun achtergrond. Daarna mogen een aantal spelers aan de zijlijn het kabinet toespreken. Zoals de hoofd advocaat-generaal en de deken van de Orde van advocaten dat in de rechtspraak doen, zouden de vicevoorzitter van de Raad van State en de voorzitter van de Presidentenvergadering van de rechtspraak dat bij kabinet en parlement kunnen doen.

Tot slot leest de minister-president de regeringsverklaring voor. En waar in de rechtspraak dan een kleine borrel volgt, gaan kabinet en kamer aan de slag met het debat over de regeringsverklaring.

Mij lijkt het een manier om eerbied, traditie, trias en respect met elkaar te verbinden. Maar ja, ik ben maar een hond ;-)

Catootje

Honden vs mannen

Sommige mensen snap ik niet. Neem mevrouw Sandra Tsing Loh in het NRC van 3 november jl. (ja, sinds de iPad lees ook ik het NRC). Daarin beweert zij : "Als kacheltje in bed zijn mannen – sommigen tenminste – leuker om mee te praten dan honden." Waar ik me over verbaas is dat ze hier de man boven de hond stelt, terwijl ze eerder zegt dat haar eigen moment van de waarheid kwam toen hij (een man!) de fout maakte om op haar vraag hoe zijn dag was geweest te antwoorden. "Terwijl ik zijn mond zag bewegen, kreeg ik moordneigingen en gingen die afschuwelijke woorden door me heen die alleen een vrouw kan denken die geen man nodig heeft, niet voor haar levensonderhoud en ook niet als vader voor haar kinderen: hoe lang nog voor ik je wegstem van het eiland?" Dus mannen die de foute dingen zeggen zijn leuker dan een geduldig luisterende hond?

Okay, wij honden zetten geen vuilnisbakken buiten en repareren niets, we maken hooguit iets kapot. Wij helpen je niet om de vervelende financiële klippen van het leven te omzeilen en wij zijn geen opgewekte manusje van alles, die zonder morren de klusjes uitvoert die we ons opdraagt. Maar voor al die zaken kan je ook iemand inhuren. Nee, wij zijn 'de man van de gevoelens'. Wij luisteren met warme belangstelling. Wij accepteren je onvoorwaardelijk. Wij lopen met je mee, ook als het regent.

En laten we eerlijk zijn: ook in bed is iemand die luistert en doet wat je vraagt toch een verademing ;-)

Catootje