Fouten in verleden hebben gevolgen in de toekomst

Ergens is er iets fout gegaan. Waar en wanneer precies weet ik niet. Ergens in de jaren 80 is er te weinig aandacht gegeven aan het vak geschiedenis. Hebben de leraren hun eigen "dat weten we nu wel" vergeten uit te zetten om te zorgen dat de volgende generatie het ook weet. En vandaag de dag hebben wij last daarvan.

Waar ik het over heb? Over de lessen die we hadden moeten leren van de Tweede Wereldoorlog. Ik heb op de lagere school nog bij geschiedenis soms uit eerste hand gehoord over oorlog, armoede, hongersnood, (jappen)kampen en wat oorlog betekend voor een kind. Waren het leuke lessen? Leuk is misschien niet het goede woord, maar met een leraar die kan lesgeven en vertellen waren het wel waardevolle lessen. Lessen die me hebben gevormd. Door mevrouw Vink wist ik over de oorlog in Indië voordat de media daar over begon. Meneer Van Alphen beantwoordde onze vragen en ging het onderwerp niet uit de weg.

Als ik kijk naar het nu, waarin discriminatie, antisemitisme, het uitsluiten buitenlanders, het wij-zij denken en stigmatiseren gewoon zijn geworden, dan merk ik dat niet iedereen zulke leraren heeft gehad. De generatie na mij weet minder over de Tweede Wereldoorlog, over hoe het zo ver heeft kunnen komen. Over welke waarde vrede heeft en hoe onbetaalbaar het is dat we in vrijheid kunnen zeggen, doen en laten wat we willen. 

Een uitgever wil Mein Kampf uitgeven, waarom? Om de al aanwezige grond waarin haat groeit nog meer te voeden? Omdat ze denken omzet te halen? Omdat het zo stoer klinkt? Gaan we echt met z'n allen af op een herhaling van het onbekende? De geschiedenis kennen we niet meer. Ervaring delen was niet genoeg. Is het dan echt zo dat in het nu iedereen alles zelf moet meemaken? Mannen die met banden om hun buik een bevalling nadoen lijkt grappig. Toch lijkt het meer een teken van het niet meer willen geloven, de rationalisering is doorgeslagen. Ik kan alleen maar hopen dat de spelletjes op hun computer, lasergames en paintballen voor de mannen om mij heen genoeg blijven. Want oorlog, dat wil je helemaal niet zelf ervaren.

Ergens is er iets fout gegaan. 

Naamgenoot

Er zijn best veel hondjes die Catootje heten. Zo heet Liefke eigenlijk Catootje en is er zelfs een hondsalon met de naam Catootje. Zelf ben ik genoemd naar de oma van vrouwtje. Ze zocht een leuke Nederlandse naam voor een meisjeshond. En zo kwam ze uit bij haar oma en de naam Cato. Waar o-oma trouwens een hekel aan had, ze liet zich Toos noemen ;-)

Ook vrouwtje is vernoemd. Ze heet Maria naar de moeder van opa, Antonia naar de moeder van oma en als roepnaam heeft ze Marieke, naar een leuk meisje dat bij oma op school zat toen ze lesgaf voordat vrouwtje geboeren werd.

Ik heb o-oma nooit gekend en vrouwtje kende de Marieke waar ze naar genoemd is ook niet. En nu is ze op zoek gegaan. Lang leve Facebook: ze heeft haar gevonden. Die Marieke die in 1970 ongeveer 6 jaar oud was en in Leiderdorp op school zat. Het zo is gaaf!

Binnenkort gaan ze echt kennismaken. Met koffie en oma gaat mee. De oudere Marieke wist helemaal niet dat ze vernoemd was en vond het wel heel leuk. Ben benieuwd naar de foto's

Pootje van

Catootje

Positief denken heeft grenzen

Onderzoek na onderzoek komt naar voren dat mensen niet zo goed zijn in het inschatten van risico's.  Of eigenlijk toont het onderzoek aan, dat mensen niet goed zijn in het incalculeren van onzekerheden. Ze zijn vaak onrealistisch optimistisch als ze inschattingen maken (Weinstein 1980).

Zo denken rokers dat alleen anderen longkanker krijgen. Automobilisten zijn ervan overtuigd dat ze beter autorijden dan anderen. Brandmelders hebben we niet nodig, want we gaan zo netjes om met vuur dat er geen brand komt. EHBO hoeven we niet te kunnen want ongevallen zijn er niet in onze omgeving. Sparen hoeft niet, want we hebben altijd genoeg geld.

Dat is een bewust gemaakte keuze. Mijn vrouwtje heeft geen zorgverzekering voor mij. Ik moet elk jaar mijn tandsteen laten verwijderen en dat kost 150 euro. Betaalt ze elk jaar zelf, omdat ze toen ik 11 jaar geleden puppy was geen 50 euro per jaar wilde betalen aan een verzekering. Als ik een pootje zou breken zou ze heel veel meer kosten hebben. Ze heeft blijkbaar een inschatting gemaakt van mijn brekebeenerigheid en besloten dat het zo'n vaart niet zou lopen.

Een van de zaken waar we dit ook terugzien is bij de zorgverzekeringen van mensen. Wij worden toch nooit ziek en kiezen dus voor het hoge eigen risico. Neem daarbij de budgetpolis en de ellende is niet te overzien als er wel iets aan de hand is. Zeker als mensen de mindere premie niet apart zetten, maar uitgeven. Er zijn mensen die verdienen op de zorgtoeslag: 100 euro retour en de budgetpolis met hoog eigen risico van 85 euro. Toch mooi 2+ pakjes sigaretten :-(

Het vervelende is dat mensen die wel nadenken, die zich realiseren dat er iets kan gebeuren, die voor een polis kiezen die weliswaar iets duurder is maar daardoor wel alle behandelingen dekt ... die mensen worden steeds de dupe.

Neem de uitspraak dat het eigen risico geen belemmering mag zijn voor zorg. (http://nu.nl/economie/4323305/eigen-risico-mag-geen-belemmering-zorg.html). Waarom deze ophef? Omdat er mensen zijn die voor het hoge eigen risico kiezen maar die honderden euro's niet kunnen missen. Die dus niet 12 x 5 euro (= 60 euro) meer betalen in een jaar, maar bijna 500 euro meer kwijt zijn als ze wel naar een ziekenhuis moeten.

Die zijn dan opeens zielig en daar moeten we met elkaar iets aan doen? Gaan we miljarden bezuinigen op zaken die heel belangrijk zijn en waar diezelfde mensen wel gebruik van willen maken, omdat zij niet hebben nagedacht. Het lijkt de kredietcrisis wel. Toen hebben ook veel mensen moeten bloeden voor het veel kleinere aantal dat een te hoge hypotheek naam, leende om te beleggen ofwel de risico's voor lief nam.

Jammer dat mensen niet leren van hun fouten. Neem van mij aan, het leven is risicovoller dan/als je denkt.

Het gewone leven

Ze zeggen wel dat 'het gewone leven' weer is begonnen. Maar wat is gewoon? Ik probeer van elke dag een feestje te maken, zie in elke uitdaging een kans en heb daardoor elke dag zon. Maar voor veel mensen is dat niet normaal.

De afgelopen week heb ik me verbaasd over alles wat vrouwtje mee weet te maken. Ik ben wel blij voor de studenten die haar als begeleider krijgen, dat heb ik ook en ik ben heel tevreden. Eten als ik het nodig heb, niet teveel aan een leiband lopen en af-en-toe verwend worden. Da's mijn normale leven en dat went weer snel.

Vrouwtje doet ondertussen weer twintig dingen tegelijk. Schijnt haar gelukkig te maken. Dus heeft ze verschillende klussen, is ze begonnen aan de opleiding tot docent EHBO, twijfelt ze of ze de cursus gebarentaal zal gaan doen en is ze bezig met scouting op landelijk niveau.

Ach, het houdt haar van de straat. Hoe meer achter de computer, hoe dichter bij mij om me te verwennen. Gelukkig kan ze een aantal taken thuis doen, kan ze ook nog met me gaan lopen als het net even niet regent.

Het is goed thuis te zijn!




Catootje

0826 Veel geleerd

Elk jaar overdenk ik, op het laatste stukje motoren, wat ik allemaal geleerd heb deze vakantie. Zo heb ik al eens tips gegeven om zeeziek te worden en met jullie gedeeld wat je allemaal mee moet nemen aan eten. Vandaag heb ik, terwijl er aan boord met water werd gespeeld, bedacht wat ik van deze vakantie meeneem:

=  In de sluis moet je altijd in de schaduw proberen te liggen, ook als dat halverwege is.
=  Met een motorboot moet je veel gas geven, zodat je bij de sluis kan uitrusten terwijl je wacht (op de zeilboten die normaal varen).
=  Verkeerstekens gelden niet voor speedboten.
=  Bij de Vlakebrug moet je door rood varen, anders krijg je op je kop van de brugwachtster.
=  Een middagje meezeilen kosten 35 euro p.p. in Zeeland (kassa!, is niet voor hondjes, heb ik zelf aan Philip geblaft)
=  In Zeeland stoken ze lekkere drank, Whisky en Zeekruidenlikeur zijn onze favoriet
=  Op de Westerschelde kan je op banken en zetels vissen, niet op tafels
=  De havenmeester van Zierikzee kan lekker koken
=  Als de havenlichten op drie keer rood staan moet je doorvaren (blijkbaar, dan gaan ze knipperen namelijk)
=  De haven van Alblasserdam is leuk en gezellig
=  Mensen staan heel gek te kijken als Grobbekuiken aan het roer staat en het goed gaat (hondjes niet).

O ja en op de valreep nog geleerd dat je moet afvaren als er net een binnenvaartschip door de geopende brug komt en dat je bakboord wal moet varen in onoverzichtelijke stukken.

Zo en nu uitrusten en lekker door de tuin rennen, terwijl zij gaan schoonmaken.

Tot de volgende keer!

Pootje van
Catootje

0825 Warm

Pffff, ik heb het ook warm. Net als jullie allemaal denk ik. Maar ik hou niet van water en ga dus niet zwemmen om af te koelen. En ik word al wat ouder en drink alleen uit mijn bakje als op het op de vaste plek staat. En ik ben een hondje en heb dus geen andere manier om mijn warmte kwijt te raken dan te hijgen. Klink al de hele dag als een slechte 0900-lijn. Maar wel een succesvolle ;-)

Het was wel een beetje de dag van de bijzondere bruggen en sluizen. Eerst bij het wegvaren de door vrijwilligers bediende brug in Alblasserdam. Even bellen en een kwartier later is er iemand om de brug voor je open te doen. Daarna stond bij de Algerabrug opeens een mevrouw met een megafoon. Blijkt dat ze onder de vaste onderdoorgang beton aan het storten zijn en dus moet iedereen via de sluis. Hebben we geduldig op onze beurt gewacht.

Bij de sluis in Gouda riepen we in een gok de sluiswachter op via de marifoon: dat we van buiten naar binnen wilde. Mochten we zomaar mee met de beroepsvaart omdat de sluiswachter dacht dat we de spoorbrug van 14.27 wilde halen. We zijn iets eerder afgeslagen en liggen nu in Gouda, maar dat hebben we toen niet verteld (werd ook niet naar gevraagd).

Philip hielp me nog even herinneren aan mijn zwemavonturen hier, maar dat heeft er alleen maar voor gezorgd dat ik binnen wilde blijven. Met mijn water in de buurt en mijn buik op de koude vloer. Hmmm.

Morgen een laatste dagje varen :-(

Pootje van
Catootje

0824 Twee bruggen

Vandaag een rustig dagje. Het doel was om twee bruggen te passeren (feitelijk drie, maar twee draaien samen). Dat is gelukt en nu liggen we in de onverwachte leuke jachthaven van Alblasserdam.

Na vertrek uit Strijensas op de Dordtsche Kil heerlijk rustig aan gedaan. Ingehaald door veel boten, zelf genoten van de omgeving. Met mijn pootjes op de rand van de bank kan ik net door het raampje kijken. Zag ik een waterkasteel en vissers en 2 trappen over de dijk binnen 10 meter en meneren die stenen voor de dijk aan het leggen waren.

Op de opening van de spoorbrug moesten we even wachten. Hebben we netjes bij het ponton gedaan. Geen oefening van de politiehonden dit keer als entertainment, maar de heren van Van Wees waren wat aan het rangeren met duwbakken en de RWS I ging een rondje varen toen wij net weer op pad moesten. Genoeg gezien dus.

Op de Noord ging het wel rap. Op een gegeven moment zelfs 2,7 knopen over de grond terwijl ik helemaal geen motor/schroef meer hoorde. Lekker stroompje mee dus. Waren we in ieder geval op tijd bij de brug. Kwam daar opeens het schip aanvaren waar een paar dagen geleden een kindje van boord ging de ambulance in. Goed te zien dat ze weer aan het varen waren, al was het op weg naar huis. Bij ons in het clubje voer ook een ouder echtpaar in een zeilboot die uit Alblasserdam kwamen. Daar zijn we na de brug achteraan gegaan ;-)

Kwamen we in een haventje van Lyst formaat, waar de Overstag maar op 1 plekje past. Daar liggen we dus nu. Ben lekker gaan lopen naar de Noord, bootjes kijken. Verder vooral buiten op het luxe kussen gelegen en gekeken naar de mensen die nog aankwamen en alle mensen die een snelle motorboot in het water gingen leggen via de trailerhelling. Het is wel leuk hier voor hondjes. Zag op een andere boot trouwens twee katten, die moesten aan een tuigje. Haha, dat moet ik dus mooi niet!

Morgen naar Gouda. Alweer zo'n leuk stukje varen en met 31 graden en geen wind kan ik gewoon weer op de bank naar buiten kijken.

Pootje van
Catootje