Bewegen en leren

Ik hou wel van bewegen: lekker rondjes scharrelen door de tuin, beetje van mijn kussen naar de bank naar de etensbak lopen en soms, heel soms, rennen door het bos. Niet zo goed ben ik in opzitten en pootjes geven. Wil gewoon niet stilzitten, er is veel te veel te beleven om stil te zitten.

Bij vrouwtjes scouting zijn er ook jongens die niet zo goed stil kunnen zitten. Het lijkt soms ook wel alsof ze gewoon teveel energie hebben en die energie moeten ze kwijt. Dus gaan ze met hun benen wiebelen of aan hun vingers frunniken. Laatst heeft vrouwtje met twee jongens gesproken die zij en ik echt best slim vinden. Echt waar, het zijn hele leuke beweeglijke en ook nog lieve jongens. Maar hun meesters vinden ze te druk, dus nu zitten ze in speciale klassen waar ze eigenlijk veel te slim voor zijn. Want ze zijn niet druk, ze moeten gewoon meer energie kwijt.

Toen vrouwtje me het artikel in het AD vanochtend over bewegen in de klas voorlas moest ik meteen aan die twee jongens denken. Want bewegen helpt echt! Vorige maand heeft vrouwtje deze jongens instructie varen gegeven terwijl ze mochten bewegen. Ging heel goed, komt zomaar met alle energie ook het goede antwoord naar buiten.

Voor mij bewijst dit dat er nog een heleboel kinderen zijn die misschien wel veel meer weten en kunnen dan wij zien, alleen maar omdat wij vinden dat stilzitten belangrijk is. Ik denk dat vooral jongens daar last van hebben, want die hebben van nature vaak iets meer "beweeg"-gen gekregen. Is niet erg, want die willen dus altijd wel met je spelen. Is alleen iets om rekening mee te houden. Ik zorg gewoon dat er stokjes zijn die zij voor me weg kunnen gooien.

Nu nog hopen dat er meer meester en juffen gaan zijn, zowel in het primair als het voortgezet onderwijs, die ook stokjes mee gaan nemen. Zodat iedereen kan leren op de manier die bij hem of haar past.

Ga ik nu even slapen, moet straks weer hazelnoten begraven. En van bewegen wordt je wel heel moe ;-)

Catootje

Handige mannen

Ik geloof het gewoon niet. Vandaag heb ik een vrouwtje al een paar keer horen praten over de nieuwsberichten. Het schijnt dat jongeren steeds onhandiger worden. Nu vraag ik me dus af wie ze met jongeren bedoelen.

Als hondje maak ik de laatste tien jaar steeds andere leuke zeeverkenners mee. En ik kan je vertellen dat die onhandigheid wisselt met de jaren. Tien jaar geleden had je de klussers. Jongens die ook later een vak met hun handen zijn gaan doen: automonteur, CV-installateur, chauffeur, gewoon doe-beroepen. Die van vijf jaar geleden waren een stuk onhandiger met hun handen, Die zijn bijna allemaal geen studeren. Maar die van nu, die wisselen het af. De ene helft doet het denkwerk en de andere het doe-werk.

Niet dat ze dat bij scouting zo laten. Allemaal doen ze vanaf komende zaterdag gewoon weer een overal aan, een stofmasker op en gaan ze aan de slag om zelf hun lelievlet te onderhouden. Hout kapot? Zelf repareren! Zeil kapot? Zelf repareren! Lijnwerk aan vervanging toe? Zelf splitsen! Stalen boot kapot? (Onder toezicht) zelf repareren!

Vrouwtje zegt altijd dat ze bij scouting handige mannen kweken en dat hun partners daar later vast heel blij mee gaan zijn. Ik zeg nu: en niet alleen hun partners. Ook de bouwmarkten.

Dus Gamma, Praxis, Karwei en andere bedrijven: Kom maar op met die sponsoring! Zij leiden namelijk nu jullie klanten van morgen op.

Catootje

Geslaagd? De vlag mag weer binnen

Zou het echt komen omdat ik een kleiner koppie heb? Dat ik gewoon niet genoeg hersenen heb om dingen te begrijpen. Dat je groot mens moet zijn om het helemaal te snappen... Wat? Waarom de vlag nog steeds uithangt bij al die jongeren die geslaagd zijn.

Ik snap natuurlijk dat je heel blij bent dat je het hebt gehaald. Ik snap dat je dan een vlag uithangt om het te vieren, met natuurlijk de tas die al die jaren meeging naar school aan de vlaggenstok. Maar geen wimpel graag, na zonsondergang gewoon weer binnenhalen graag en na een paar dagen kan 'ie helemaal weg blijven.

Ze geven tegenwoordig is de Brugklas les in agenda inschrijven, huiswerk plannen en aantekeningen maken. Misschien moeten ze in het examenjaar iets vertellen over het hoe en wat van geslaagd zijn.
Of zouden ze je dat na een week examenreis toch weer vergeten zijn ;-)

Catootje

Als je het wil dan kan je het

Later als ik groot ben wil ik rentenieren op een landgoed. Met veel ruimte om vrij rond te lopen, de mogelijkheid om achter konijnen aan te jagen, een open haard om voor te slapen en zo'n keuken waar het niet uitmaakt dat je een beetje knoeit bij het eten. Dat ik dan uit kan blinken in achter dingen aan jagen, slapen en eten.

Nu zou ik ook wel trucjes willen doen, al is het alleen maar omdat mensen je eerder iets lekkers te eten geven als jij iets bijzonders doet als hond. Las ik laatst tips om te leren uitblinken, eens kijken wat ik daar mee kan.

1. Doe wat u leuk vindt
Voor mij is dat eten en spelen. Dus ik speel met mijn eten en eet ik mijn speelgoed op. Jaag ik achter eenden, meerkoeten, katten en vogels aan. Leuk is dus om ergens achteraan te rennen. Leuker zou zijn om het ook op te kunnen eten.

2. Begin met het moeilijkste onderdeel
Het moeilijkst is om als je achter iets levends aanrent het ook te vangen. Niet het zien dat er iets te vangen valt, niet het rennen op zich, maar achter iets aan rennen en dat dan vangen. Dat stukje is wel heel moeilijk (zeker als je niet achter die eend aan wilt het water in)

3. Oefen intensief
Kijk, dat doe ik dus al. Elke tocht ga ik achter alles aan wat maar een beetje te vangen en eten zou zijn. Katten, maar die gaan onder een auto zitten en dan kan ik er niet meer. Eenden en meerkoeten die het water in vluchten en ik houd niet van zwemmen. Zwanen die opeens twee keer zo groot lijken te worden. Vogels die altijd op tijd naar een plek waar ik niet bij kan vliegen. Het zit niet mee en een mens had misschien al opgegeven. Ik blijf elke keer oefenen, ooit zal het lukken.

4. Vraag gedoseerde feedback
Kijk en daar gaat het mis. Na elke poging kijk ik vertwijfelt naar het vrouwtje in de hoop dat zij me uit kan leggen wat ik beter kan doen. Ik wil feedback, horen wat er mis ging, aandacht voor mijn verbeterpunten. Maar dat gaat dus mis. Ze begrijpt mijn vraag niet en ik kan dus niets met wat ze zegt. Mijn tip (ja daar komt ′ie) zorg dat je feedback vraagt aan iemand die jouw taal spreekt, je begrijpt en er wat mee kan. Misschien moet ik toch de hond van de buren eens vragen?

5. Neem regelmatig rust
Op dit punt ben ik expert, ik weet waar ik over praat, ik heb er jaren ervaring mee. Ik slaap op de bank, achter in de auto, aan boord, op een kussen/plaid/deken en zo neem ik mijn rust. Dat zou jij ook moeten doen. Je kan je rust nemen met een kop koffie achter je bureau, in de tram op weg naar huis/werk of in bad. Maar ook winkelen kan rust geven, genieten van een concert of een goed boek lezen. Of doe als ik, slaap even bij na een stukje lopen.

6. Maak er een ritueel van
Een ritueel is een serie handelingen die gezien worden als een gebruik en bepaald zijn door achtergrond en cultuur. Iets wordt pas een gebruik als de volgorde van de handelingen steeds gelijk is. Dus lopen -> eend zien -> rennen -> uithijgen. Dat kan jij vast beter, denk aan koffie -> bank -> koekje.

Tot zover mijn wijze raad. Wat ik alleen nog wil zeggen is…

als ik het kan …

Catootje